Theedate met mijn Innerlijke Criticus

Ik ben begonnen aan mijn laatste herschrijfronde. En de meest tricky herschrijfronde bovendien, want: hierna kan ik inhoudelijk niets meer veranderen. Hierna is het wat het is. Wat ik nu schrijf, moet goed zijn.

Hoorde je ‘m? Die laatste zin is zo’n kreet die al eeuwenlang complete writer’s blocks in de hand werkt. Als je alleen maar iets mag schrijven dat goed is, dan is er al snel helemaal niks meer goed. De Innerlijke Criticus komt zich ermee bemoeien, als een interim manager from hell die het halve personeelsbestand nomineert voor ontslag.

In één van mijn favoriete schrijfboeken, Zin: lust in je leven door schrijven van Geertje Couwenbergh, staat de tip om de Innerlijke Criticus op dit soort momenten niet het zwijgen op proberen te leggen, maar hem of haar een stem te geven. ‘Geef die knagende opmerkingen die je normaal de kop in probeert te drukken eens het volle daglicht,’ adviseert Geertje. ‘Nodig de criticus uit op de thee door tien dingen op te schrijven die niet waar zijn over jou als schrijver.’

Ik pak mijn schrijfblok en met angst en beven nodig ik mijn Critica (ja, die van mij is vrouwelijk, ik noem haar ook wel Het Kreng In Mijn Hoofd) uit om naar voren te komen. Ze vindt het volgens mij wel fijn om even te mogen spuien. Er komen pareltjes voorbij als: ‘mijn boek is saai en mijn hoofdpersoon is saai en dozig.’ En: ‘mijn blogs zijn saai.’ En: ‘een verhaal dat zich afspeelt op een consultancykantoor is echt te saai voor woorden.’

Het moge duidelijk zijn: mijn algehele saaiheid is het favoriete thema van mijn Critica. Maar gek genoeg raakt mijn zelfkritiek me meteen een stuk minder nu ik het heb opgeschreven. Mijn Critica heeft haar zegje kunnen doen. Ze is tevreden.

‘Net als iedereen wil [de Criticus] ook alleen maar gehoord worden,’ schrijft Geertje in Zin. ‘Doe dat en ga vervolgens verder. De theekrans is voorbij.’

Dus ik ga verder, me realiserend dat waarschijnlijk iedere schrijver zijn boek tenenkrommend saai vindt bij de laatste herschrijfronde, om de doodeenvoudige reden dat je het verhaal tegen die tijd kunt dromen en je je niet meer kunt voorstellen dat dit voor de lezer allemaal nieuw zal zijn. Ik heb nog ongeveer twee weken de tijd om mezelf te entertainen met nieuwe invallen en aanvullingen. Het kan alleen maar nóg leuker worden.

Benieuwd naar meer schrijftips?
Geertje Couwenbergh, Zin: lust in je leven door schrijven
Uitgeverij AnkhHermes 2011, ISBN 978 90 202 0516 9

2 Comments on Theedate met mijn Innerlijke Criticus

  1. Dani van Doorn
    21-11-2013 at 13:38 (4 years ago)

    Interessant!!

    Ik zal haar ook eens uitnodigen :-p

    En succes, natuurlijk. Hopelijk komen er alleen nieuwe leuke dingen in en gaan er geen leuke uit.

  2. Eline Stiekema
    21-11-2013 at 19:48 (4 years ago)

    Nee, er gaat eigenlijk niets uit. Behalve misschien wat overbodige dingen die toch al niet leuk waren 😉

Leave a Reply

CommentLuv badge