Memory Lane: het ELLEgirl Stories & Poems-forum

Om het maar even lekker dramatisch te zeggen: ik weet niet of dat boek van mij er ook zou zijn gekomen als het forum van ELLEgirl er tien jaar geleden niet was geweest. En als ze bij ELLEgirl niet op het idee waren gekomen om een aparte verhalenpijler aan het forum toe te voegen, Stories & Poems. En als ik het lef niet had gehad om, na een tijdje lurken en meelezen, het eerste hoofdstuk te posten van het verhaal waar ik op dat moment mee bezig was, Het Fenomeen Vriendje. 

Als dat allemaal niet was gebeurd, had ik nu misschien nog steeds getwijfeld of ook mensen waren die mijn schrijfsels leuk vonden zónder mij te kennen. Het is geweldig als je vriendinnen van je verhalen kunnen genieten, maar op een gegeven moment moet je toch een iets breder lezerspubliek gaan aanboren als je wilt dat het wat wordt.

Dus daar ging het eerste hoofdstuk online. Spannend! Wat als niemand er wat aan zou vinden? Of, misschien nog erger, als er helemaal geen reacties zouden komen? Maar er kwamen wel reacties. Een aantal ELLEgirls was nieuwsgierig. Dat aantal groeide met het aantal hoofdstukken dat ik postte. En uiteindelijk schreef ik met de aanmoediging van mijn topicvolgsters het verhaal af. Er is geen betere motivatie dan de wetenschap dat mensen ongeduldig op het volgende hoofdstuk zitten te wachten.

Zo schreef ik, onder de forumnaam Snow Cherries From France (de titel van een nummer van Tori Amos, zie onder) ook mijn volgende verhaal, 2005-2006, waarin ik het schooljaar van twee vriendinnen beschreef. Van september 2005 tot halverwege de zomer van 2006 schreef ik korte hoofdstukjes aan dat verhaal. Hierbij werd nog meer meegeleefd en allerlei lezers hadden een mening over hoe het moest aflopen. Als ik een paar dagen niet schreef, werden ze ongeduldig. Die sociale druk was precies wat ik nodig had om verder te schrijven, ook als ik even niet wist hoe het verder moest. Tegenwoordig maak ik van tevoren een hele opzet, maar toen begon ik gewoon met schrijven bij september en zag ik wel hoe het zich allemaal ontvouwde. Daardoor had ik dus ook de ruimte om rekening te houden met de wensen van mijn lezers.

ELLEgirl, het maart/aprilnummer van 2006, toen ik bezig was met het schrijven van mijn verhaal 2005-2006.

ELLEgirl, het maart/aprilnummer van 2006, toen ik bezig was met het schrijven van mijn verhaal 2005-2006.

Het was zo leuk, en zo leerzaam. Waarom hield ik er bij het derde verhaal dan toch langzaam maar zeker mee op? Ik ging op kamers, werd verliefd en verloor beetje bij beetje mijn interesse. Het schrijven werd een verplichting. Ik moest mezelf steeds dwingen om weer een stukje verder te schrijven en deed dit steeds minder vaak. Tot ik op een gegeven moment helemaal niet meer schreef en uit schaamte om mijn verdwijning ook niet meer op het forum durfde te kijken. Toen Berend me uiteindelijk een keer dwong om de feiten onder ogen te zien, las ik dat iemand in mijn topic iets had geschreven á la: ik had van haar niet verwacht dat ze er zomaar mee op zou houden. 

Au. Dat deed pijn. Want ik had het van mezelf eigenlijk ook niet verwacht. Maar het gebeurde toch. De ELLEgirl hield omstreeks die tijd ook op te bestaan, en elke keer dat ik nog even op het forum gluurde, was het iets minder actief dan de keer daarvoor. Inmiddels bestaat de Stories & Poems-pijler daar allang niet meer. Maar af en toe mis ik het nog steeds, de gezelligheid en de directe lezersfeedback na het schrijven van een hoofdstuk. En ik vind het nog steeds jammer dat ik het niet op z’n minst netjes heb afgerond, maar er in plaats daarvan stilletjes tussenuit ben gepiept. Die lezer die dat niks voor mij vond, had helemaal gelijk.

ELLEgirls, are you still out there? Ik maak het goed met jullie, want mede dankzij jullie komt er nu een heel boek aan dat jullie in één keer kunnen lezen. Hoeven jullie niet te wachten tot ik weer eens een stukje schrijf. Wat jullie ervan vinden wil ik tegen die tijd natuurlijk wél heel graag weten!

P.s. En hieronder dan het nummer waar ik mijn forumnaam vandaan had. Wát een Tori Amos-fan was ik in die tijd!

 

2 Comments on Memory Lane: het ELLEgirl Stories & Poems-forum

  1. Sanne
    20-06-2015 at 20:43 (2 years ago)

    Wat leuk dit!!!
    Ik googlede het stories en poems forum om eens te zien hoe het ermee stond en toen vond ik je blog. Wat leuk om te zien dat je een boek hebt geschreven, wauw! Ik was altijd groot fan van je verhalen, een van de weinige betere die er verschenen.

    Ik schreef onder Cybergirl, trouwens, geen idee of je je mij ook herinnert. Jouw profielnaam is iets meer memorabel haha.
    Ik schrijf nog steeds, heb sinds anderhalf jaar echt weer bakken met inspiratie en type zo 60 pagina’s in een weekend. Zou me heel gaaf lijken om ooit eens iets uit te geven, maar voor nu houd ik het lekker voor mezelf.

    Ik ga je blog bijhouden, leuk joh!

  2. Eline Stiekema
    06-07-2015 at 12:30 (2 years ago)

    Heey Sanne! Wat leuk dat je mijn blog gevonden hebt! Cybergirl herinner ik me nog wel ja 🙂 Leuk dat je zoveel schrijfinspiratie hebt momenteel! Ik zal jouw blog ook een bezoekje brengen 😀

Leave a Reply

CommentLuv badge