Mijn coming out als newbie-veggie

Vandaag begin ik met een kleine Dubbelspel-teaser 🙂

Het viel Audrey op dat Tim vegetarisch gehakt had gekocht. ‘Hé, waarom heb je geen gewoon gehakt gekocht?’ vroeg ze. ‘Waren de koeien op of zo?’
Ze had het nog niet gezegd of ze vond het al een stom grapje.
‘Ik ben vegetariër,’ zei Tim.
Ze begon te lachen, tot ze zijn serieuze blik zag. ‘Je bent vegetariër? Waarom bestelde je vrijdag dan in vredesnaam de entrecote? En je hebt zelfs nog een groot deel van die van mij opgegeten!’
Ze zag dat hij schrok. Raakte ze hem op een teer punt? Snel legde ze haar hand op zijn bovenarm. ‘Sorry,’ zei ze. ‘Ik ben misschien een beetje bot. Maar in een entrecote zit wel vlees, hè. Dat je het even weet.’ Ze giechelde zenuwachtig.
‘Het is eigenlijk pas sinds dit weekend,’ zei Tim. ‘Ik heb zaterdag eindelijk Dieren eten van Jonathan Safran Foer uitgelezen. Weleens van gehoord?’

Het is inmiddels anderhalf jaar geleden dat ik dit schreef in de eerste versie van Dubbelspel. Dieren eten stond toen al ongelezen in mijn boekenkast. Ooit gekocht in een dappere bui en vervolgens na hoofdstuk 1 nooit durven uitlezen, omdat ik had gehoord dat er afschuwelijke dingen in stonden over de bio-industrie. Een blurb van het Algemeen Dagblad op de achterflap meldt dreigend: ‘Een knappe jongen die na lezing nog een hap dood dier door zijn keel krijgt.’

En ik vond vlees zo lekker… ik wilde daarvan kunnen blijven genieten. Bovendien heb ik op mijn vijftiende, volgens mij onder invloed van een nogal rabiaat vegetarisch vriendinnetje, al eens een niet zo geslaagd vegetarisch experiment uitgevoerd. Na ongeveer een maand vol tofu en sojaschijven zwichtte ik op een verjaardag zonder een zweem van schuldgevoel voor de worstjes. Dus liet ik het boek in de kast staan en liet ik mijn personages volop discussiëren over een boek waarvan ik zelf alleen het eerste hoofdstuk had gelezen.

Maar op mijn lijstje goede voornemens voor 2014 stond: ‘Dieren eten lezen en uitzoeken of ik misschien vegetariër wil worden.’ Ik bleef er toch mee bezig. Dan zag ik vanuit de trein weer een poster van Wakker Dier waarop een normale kip naast een plofkip was gezet. Ik keek weg, maar het beeld bleef op mijn netvlies hangen. Of ik las weer eens iets over één of ander vleesschandaal. Of ik hoorde dat het vlees in al die lekkere bitterballen en kroketten was gemaakt van mishandelde paarden uit Zuid-Amerika. Zo nu en dan vroeg ik aan Berend: ‘Hoe zou je het vinden als ik vegetariër zou worden?
‘Prima,’ antwoordde hij dan.
Maar toch, maar toch. Nooit meer vlees eten? Berend opzadelen met een vegetarische vriendin? Ik wist niet of ik het zou kunnen.

Nooit meer rookworst bij de stamppot. Nooit meer mijn favoriete ovengerecht met gebakken groente en chorizo. Nooit meer een saucijzenbroodje of een Hema-hotdog in de stad. Nooit meer een worstje van de barbecue. Nooit meer een Big Mac. Nooit meer zo’n heerlijk smerige frikandel speciaal. Nooit meer mijn lievelingspizza met Turkse worst. Nooit meer spekjes door de andijviestamppot.

Samen met mijn moeder besloot ik afgelopen januari om dan in elk geval geen vleeswaren meer op brood te eten. Dat ging prima, op een paar kleine uitzonderingen na (ham onder je gebakken eitje geldt natuurlijk ook als vleeswaar). Maar toen zag ik op nu.nl opeens dit bericht. Het was een dag nadat ik dat verhaal over die mishandelde paarden had gehoord. En vlak daarna las ik ook nog eens deze blogpost van De Groene Meisjes, ‘Over dierenleed en schuldgevoel’. En opeens ging de knop om. Ik wist heel duidelijk: hoe lekker ik vlees ook vind, ik wil geen onderdeel meer zijn van het afschuwelijke circus er omheen. Het voelt voor mij op dit moment niet meer goed om, even heel plastisch gezegd, dode dieren te eten.

Het begon als een experiment. Gewoon eens een tijdje geen vlees meer eten om te zien hoe het bevalt. Voorzichtig Dieren eten lezen en de echt nare stukjes wat sneller lezen. Tot nu toe kan ik het aardig verdragen en het sterkt me in mijn overtuiging dat ik een goede beslissing heb genomen. Vandaag heb ik al twee weken geen hap vlees aangeraakt. En het gaat me makkelijk af. Het voelt als iets heel natuurlijks, als iets dat ik al veel langer doe. Vis eet ik op dit moment nog wel – officieel maakt dat mij een pescotariër, maar dat klinkt natuurlijk voor geen meter – maar ik ben van plan dat ook steeds meer te gaan afbouwen.

Misschien ga ik in de toekomst wel weer biologisch vlees eten, of kweekvlees, wie weet. Maar ik lijk prima zonder te kunnen. Ik heb een enorme stapel heerlijke vegetarische recepten en ik kan niet wachten om die allemaal te gaan uitproberen. Ik doe eindelijk wat ik al een hele tijd stiekem wilde, maar niet durfde. En dat voelt goed!

9 Comments on Mijn coming out als newbie-veggie

  1. Maaike
    10-04-2014 at 20:10 (4 years ago)

    Heel goed van je! Ik ben nu bijna 5 jaar vegetarisch en hoewel ik ook dol was op vlees, wen je er wel aan. En het voelt hartstikke goed! (spekjes door de stamppot kan nog gewoon hoor, de nepspekjes zijn heerlijk :))
    Maaike recently posted…Tag: Create it your wayMy Profile

  2. Eline Stiekema
    11-04-2014 at 10:10 (4 years ago)

    Nepspekjes… ik weet niet of ik daar al aan toe ben 😉 Maar ik zal het eens proberen! Fijn dat jij er zo goed aan gewend bent!

  3. Petra
    11-04-2014 at 11:21 (4 years ago)

    Cool :-). Ik heb het ook een tijd gedaan (anderhalf jaar) maar voor mij was het niet de weg. Ik eet nu wel weer wat vlees en ik ben ook terug bij vis, al voel ik me daar minder slecht bij (slaat nergens op, toch is het zo). Maar ik hoop dat het voor jou wel helemaal goed uitpakt! Veel succes!
    Petra recently posted…Van Herrndorf tot CognettiMy Profile

  4. Joke
    11-04-2014 at 13:43 (4 years ago)

    Hoi Eline, ik ben zelf geen enorme vleesfan, maar eet het soms gewoon omdat ik er behoefte aan heb. Het ‘vlees’ van de vegetarische slager is volgens mij fantastisch voor mensen die wel erg van vlees houden, maar het niet meer willen eten. Voor mij is het te vlezig namelijk, dus misschien het proberen waard 😉

  5. Raoul
    11-04-2014 at 23:44 (4 years ago)

    Ah… weg is mijn primeur, maar cool dat je het toch doet, ben benieuwd of je het vol kunt houden.
    Veel succes. Het wordt elke dag een stukje makkelijker en mocht je een keer geen inspiratie hebben dan moet je maar een gil geven.
    Met een beetje nootmuskaat en kruidnagel kom je een heel eind 😉

  6. Eline Stiekema
    12-04-2014 at 15:32 (4 years ago)

    Haha, ik voel me ook veel minder slecht bij vis, gek is dat hè? Ik sluit ook niet uit dat ik ooit weer vlees ga eten, maar voor nu voelt dit goed!

  7. Eline Stiekema
    12-04-2014 at 15:32 (4 years ago)

    Ik ben heel benieuwd naar de vegetarische slager! De eerstvolgende keer dat ik in Amsterdam ben, ga ik er naartoe!

  8. Eline Stiekema
    12-04-2014 at 15:34 (4 years ago)

    Tot nu toe gaat het me erg makkelijk af, maar misschien moet de klap nog komen 😉 Het lijkt me leuk om te kijken of we van de zomer misschien een keer een vegetarische barbecue kunnen organiseren! Dát zal ik namelijk wel enorm gaan missen, nootmuskaat en kruidnagel kunnen daar niets aan veranderen vrees ik 😛

  9. Ralf
    13-04-2014 at 20:49 (4 years ago)

    Bij de Ekoplaza ligt de ‘facon’ (klinkt beter dan nepspekjes) van de vegetarische slager in de vriezer. Echt heel lekker, zeker als je ze goed uitbakt!

Leave a Reply

CommentLuv badge