Verslag: voorlezen in de trein

Gisteren heb ik mezelf met een flinke boog mijn comfort zone uit geschopt. Want gisteren was het onvermijdelijk zover: 15 maart, de dag waarop Nederland gratis treinde met het Boekenweekgeschenk. En: de dag waarop ik en een aantal andere schrijvers nietsvermoedende treinreizigers zouden gaan voorlezen in de trein. Na een hele week twitteren met de prachtig gevonden hashtag #schrijversdiesporen, was het nu tijd voor het echte werk. En wat vond ik dat spannend. Of eigenlijk gewoon doodeng.

Ik speelde serieus met de gedachte om vrienden in de trein te laten poseren voor een foto zodat het leek alsof ik had voorgelezen. Of om gewoon de hele dag onder te duiken bij een Starbucks op een station, mierzoete macchiato’s weg te tikken en trein na trein te missen. De meeste schrijvers worden namelijk geen schrijver omdat ze het zo leuk vinden om wildvreemde mensen aan te spreken. En dat geldt ook voor mij. Gelukkig bood mijn vriendin Sharon zich aan als sidekick, fotograaf, tasdrager en levende stok achter de deur. Met haar in mijn kielzog en mijn boek trots vooruit gestoken ging ik de eerste trein in. Uit mijn comfort zone, in de wereld.

Blijkt dus dat die wildvreemde mensen best meevallen. Best heel erg, eigenlijk. Niemand heeft me uitgelachen, afgesnauwd of gesmeekt om alsjeblieft met rust te worden gelaten. Integendeel: mensen reageerden aangenaam verrast en vonden het leuk om te worden voorgelezen. En ik vond het leuk om Dubbelspel op deze manier te laten zien en de reacties te horen. Die waren in alle gevallen enthousiast, hoera!

20150316_voorlezen120150316_voorlezen320150316_voorlezen4

Mensen verrassen met mijn boek en een voorleesfragment levert spontane reacties op, van allerlei soorten mensen. Mensen vertelden over tweelingen in de familie of over een eigen schrijfproject, en vroegen me hoe ik op het idee voor het boek was gekomen. Zo’n uitwisseling heb je normaal natuurlijk niet zo vaak met je lezers, en dat maakt het voorlezen in de trein zo leuk. Plus natuurlijk de kick als je aan het lezen bent en er nog meer mensen aanschuiven om mee te luisteren!

We reisden van Utrecht naar Den Haag, van Den Haag naar Amsterdam, van Amsterdam naar Lelystad, van Lelystad naar Zwolle en tot slot van Zwolle naar Amersfoort, waar alle rondreizende schrijvers elkaar ontmoetten om de dag af te sluiten, ervaringen uit te wisselen en een glaasje prosecco te drinken. Het was leuk om elkaar in het echt te zien na een week intensief mailen en twitteren. En natuurlijk volgde daarna de onvermijdelijke groepsfoto…

20150316_voorlezen2

Zou ik het nog een keer doen, vroeg mijn vriendin Lisette me ‘s avonds op whatsapp. Ha, een gewetensvraag. Waarschijnlijk zou ik er een volgende keer weer bijna net zoveel tegenop zien. Het blijft spannend om mensen aan te spreken, al wordt het wel steeds iets makkelijker. Maar ik denk dat ik het toch weer zou doen, en dat ik dus van de partij ben als we volgend jaar weer gaan treinen met #schrijversdiesporen. Omdat de reacties en de ontmoetingen te waardevol zijn om mis te lopen. Die zijn best een sprongetje uit je comfort zone waard!

3 Comments on Verslag: voorlezen in de trein

  1. Eveline
    17-03-2015 at 17:45 (3 years ago)

    Als ik de foto’s zie, heb ik toch wel spijt dat ik niet ook een dagje gratis heb gereisd met de trein, op zoek naar de schrijvers die sporen. Ik zet het alvast in mijn agenda voor volgend jaar!! 🙂
    Eveline recently posted…Winactie: Notitieboekje!My Profile

  2. Eline Stiekema
    20-03-2015 at 14:17 (3 years ago)

    Grote kans dat we dit volgend jaar weer gaan doen, dus goed idee om het vast op te schrijven! 😀

Leave a Reply

CommentLuv badge