Blind date

Zij
Daar staat hij, bij de ingang van het café, met zijn handen in zijn zakken. Ik voel mijn ledematen zwaar worden, een loden tegenzin verspreidt zich door mijn lichaam. Het liefst zou ik meteen weer omkeren, nu hij me nog niet gezien heeft. Maar ik weet dat ik dat niet kan maken. Al was het alleen maar omdat hij een vriend van Pippa is. Als Pippa een avond met hem kan doorkomen, moet mij dat toch ook lukken.
Ik loop naar hem toe en doe mijn best op een vriendelijke, ontspannen glimlach. Hij bevrijdt zijn rechterhand uit zijn broekzak en steekt hem mij toe. Even moet ik een rilling onderdrukken. Gelukkig is zijn hand niet klam, zoals ik had verwacht, maar droog en koel. Hij stelt zich voor als Axel.
‘Dat wist ik al,’ flap ik eruit. Het klinkt scherper dan ik wilde.
‘Oh,’ antwoordt hij. ‘Nou, ik ben jouw naam anders even kwijt.’
Jemig. De houding van een holbewoner en het geheugen van een goudvis. Dat wordt wat, vanavond.
‘Julia,’ stel ik me kortaf voor.
‘O ja, natuurlijk. Julia. Vind je het oké als ik je Juul noem?’
Ik staar hem aan. Dit heeft nog nooit iemand durven vragen, laat staan al bij de eerste ontmoeting.
‘Waarom?’ vraag ik. ‘Heb je soms moeite met woorden van meer dan twee lettergrepen?’
Hij gooit zijn hoofd achterover en barst in lachen uit. Ik frunnik aan mijn tas en broed op een elegante manier om deze date vroegtijdig af te breken. Maar voor ik daar de kans voor krijg, zegt hij: ‘Kom, we gaan naar binnen.’
In het café stevent hij regelrecht op de bar af en ploft neer op een barkruk. Ik blijf staan.
‘Zouden we niet liever een tafeltje opzoeken?’
Hij schudt zijn hoofd. ‘Ik heb een bloedhekel aan tegenover elkaar zitten. En aan tafeltjes met peper- en zoutstelletjes erop. Mijn plek is aan de bar.’
Hij trekt de barkruk naast hem een stukje naar achteren en geeft er een uitnodigend klopje op. Ik heb geen keus; ik moet wel gaan zitten.
Hij trekt de aandacht van de barman. ‘Twee witbier graag.’
‘Zijn die alle twee voor jezelf?’ vraag ik scherp. ‘Want ik houd niet van bier.’ Echt, deze gast is niet te geloven.
‘Je houdt niet van bier?’ Ongelovig staart hij me aan. ‘Zelfs niet van witbier?’
Ik schud mijn hoofd.
‘Oké… zelfs niet van rosébier? Ook al is dat eigenlijk geen bier.’
‘Rosébier lust ik wel, ja.’
Meteen steekt Axel weer zijn hand op naar de barman. ‘Maak van één van die witbiertjes maar een vrouwenbiertje.’
‘Een vróuwenbiertje?’ Ik hoop echt dat ik dat verkeerd verstaan heb. Maar Axels grijns maakt me duidelijk dat ik hem goed heb gehoord.
‘Jep. Zo noemen we dat hier. Kees en ik kennen elkaar al langer dan vandaag, hè Kees?’
Kees steekt grinnikend zijn hand op bij wijze van antwoord. Even later zet hij twee schuimende biertjes op de plakkerige bar.
‘Niet meteen weghollen hoor, dame,’ zegt hij tegen mij. ‘Axel is liever dan hij lijkt.’
Hmm. Dat zei Pippa ook al. Misschien moet ik hem toch nog even de kans geven.

Hij
Mooie vrouw. Zelfverzekerd loopje. Weet wat ze wil, dat zie ik meteen. Mij wil ze niet, dat zie ik ook meteen. Ze glimlacht beleefd, maar haar ogen doen niet mee. Dit wordt leuk. Eens kijken hoe lang ze die keurig nette houding vol weet te houden.
Ik steek mijn hand uit en ze kijkt ernaar alsof ik een dode rat voor haar neus houd, maar schudt hem toch. ‘Axel,’ stel ik mezelf voor.
´Dat wist ik al,´ antwoordt ze snibbig.
Als wraak zeg ik dat ik haar naam vergeten ben. Die kwaaie blik in haar ogen: onbetaalbaar. Ik vind haar nu al leuk. Afgemeten stelt ze zich voor als Julia.
‘O ja, natuurlijk. Julia. Vind je het okee als ik je Juul noem?’ Mijn gok is dat ze dat absoluut niet okee vindt. Dat blijkt ook wel uit de manier waarop ze me aankijkt, met samengeknepen ogen en haar mond een stukje open.
‘Waarom?’ vraagt ze. ‘Heb je soms moeite met woorden van meer dan twee lettergrepen?’
Ik kan het niet helpen; ik barst in lachen uit. Het is duidelijk; dit is een vrouw die mij aankan. Ik kan niet wachten om met haar aan de bar te hangen. Ik duw de deur van het cafe open en laat haar galant voorgaan, zo ben ik dan ook wel weer. Bovendien krijg ik op deze manier mooi de kans om even haar billen te bekijken, die heen en weer bewegen in de strakke grijze rok die ze draagt. Midden in het cafe blijft ze staan, speurend naar het beste tafeltje. Nee dame, dat gaat niet gebeuren. Ik zet koers naar de bar en plof neer op mijn vaste plek. Ik doe alsof ik niet merk dat zij blijft staan. Kees staat achter de bar vandaag. Hij knipoogt naar me en steekt onopvallend zijn duim op.
‘Zouden we niet liever een tafeltje opzoeken?’ vraagt Julia uiteindelijk, als de stilte tussen ons definitief ongemakkelijk is geworden.
Kijk, daar heb je het al. Vrouwen ook altijd met hun tafeltjes. Ze willen tegenover je zitten en je diep in de ogen kijken. Ik voel me een gekooid dier aan zo’n tafeltje. Ik leg Juul dus haarfijn uit dat er niet aan een tafeltje gezeten gaat worden vandaag. ‘ Mijn plaats is aan de bar.’
Ik klop uitnodigend op een barkruk. Ze kijkt me vuil aan en klautert onhandig op de kruk. Haar strakke rok draait zich om haar benen. Ze geeft er een geïrriteerd rukje aan.
Ik wenk Kees en bestel zonder overleg twee witbiertjes. Ik kan het niet helpen; het is veel te leuk om haar te pesten.
‘Zijn die alle twee voor jezelf? Want ik houd niet van bier.’
Wat een kattenkop. Heerlijk. Wel een minpuntje dat ze niet van bier houdt.
‘Je houdt niet van bier?’ Ik doe alsof ik dat nauwelijks kan geloven. ‘ Zelfs niet van witbier?’
Ze schudt nukkig haar hoofd.
‘Okee… zelfs niet van rosebier? Ook al is dat eigenlijk geen bier,’ voeg ik eraan toe om haar nog wat meer te irriteren.
‘Rosebier lust ik wel, ja,’ antwoordt ze.
Ik trek Kees’ aandacht. ‘Maak van een van die witbiertjes maar een vrouwenbiertje.’
Inwendig alvast lachend wacht ik op haar reactie.
‘Een vrouwenbiertje?!’  herhaalt ze ongelovig.
‘Jep. Zo noemen we dat hier. Kees en ik kennen elkaar al langer dan vandaag, toch Kees?’
Ik zie dat Kees zich stiekem ook kapot lacht. Het is niet de eerste keer dat hij getuige is van mijn afspraakje. En hij weet inmiddels ook dat de dames altijd een tweede, derde en vaak ook een vierde keer komen, hoe chagrijnig ze er de eerste keer ook bij zitten. Hij zet de biertjes op de bar en glimlacht naar mijn date.

1 Comment on Blind date

  1. Jolanda verdiener
    23-11-2015 at 19:56 (2 years ago)

    Hahaha geweldig. Wel een veeleisend vrouwtje maar dat lost hij op met veel humor. Top geschreven 😉

Leave a Reply

CommentLuv badge