Het gevaar van de bucket list

De bucket list. Hele volksstammen maakten ‘m in de afgelopen paar jaar. En het is natuurlijk een heel leuk en inspirerend idee om een lijstje te maken van de dingen die je nog wilt meemaken voordat je dertig/veertig/vijftig wordt, voordat je kinderen krijgt of voordat je doodgaat (of: kick the bucket, zoals ze in het Engels plegen te zeggen). Maar wat als je niet aan je eigen lijstje blijkt te kunnen voldoen?

SAMSUNG DIGITAL CAMERA

Ik geef toe: het was ook wel een beetje ambitieus. Precies een jaar geleden, een paar dagen voor mijn negenentwintigste verjaardag, bedacht ik opeens dat ik een pre-dertig bucket list wilde maken. Ik schreef op dat ik de volgende dingen wilde doen voor mijn dertigste:

  • Een roadtrip maken door Californië. Als het even kon zouden we beginnen met een paar dagen New York en aan het eind van de trip Las Vegas ook nog even meepakken.
  • Een weekend weggaan in mijn eentje. Liefst in een grote stad met veel zonuren, zoals Barcelona, Rome of Lissabon.
  • Naar een groot festival, zoals Lowlands, Best Kept Secret of Rock Werchter.
  • Mijn tweede boek uitgegeven krijgen.
  • Een lezing of schrijfworkshop geven.

Nu zijn we een jaar verder en kan ik precies nul punten van mijn bucket list afvinken. Oké, mijn eerste lezing met aansluitende schrijfworkshop komt er, zij het een week ná mijn dertigste verjaardag. En ik ben er in ieder geval in geslaagd dat tweede boek te schrijven, al vond ik het bij nader inzien gewoon niet goed genoeg. Maar ik heb het afgemaakt, en dat is ook wat waard.

Over de reis naar Amerika hebben Berend en ik heel serieus nagedacht. We sloegen er alleen steil van achterover toen we er achter kwamen hoeveel we daarvoor opzij zouden moeten zetten. Dat was het ons op dit moment simpelweg niet waard. Als je samen tot de conclusie komt dat je een vakantie in Kroatië eigenlijk net zo leuk vindt, is de motivatie om duizenden euro’s bij elkaar te sparen opeens een stuk lager.

Het weekend weg en het festival waren zonder die reis naar Amerika financieel nog wel haalbaar geweest – mét absoluut niet, what was I thinking?! – maar hier speelde de tijd me parten. Ik werk op vrijdag en zaterdag. De maanden vlogen voorbij en ik kon niet zomaar twee weekenden vrij nemen van mijn werk. Zeker in de zomermaanden, wanneer juist al die festivals zijn, is vrij nemen vaak lastig vanwege collega’s die ook vakantie willen vieren. Los daarvan heb ik natuurlijk ook geen onbeperkt aantal vrije dagen.

Als ik nu mijn bucket list bekijk, zie ik dat ik die eigenlijk in een vlaag van paniek geschreven heb. Rond mijn negenentwintigste verjaardag besefte ik opeens dat ik niet eeuwig jong en veelbelovend zou blijven. Ik piekerde veel over de toekomst en was heel bang om niets te bereiken. Om me oud, saai en mislukt te voelen. Mijn bucket list schreef ik om een gevoel van controle te krijgen. Het opschrijven van de intentie om iets te doen, geeft bijna hetzelfde gevoel als het daadwerkelijk doen.

Als ik me nu nog steeds zo zou voelen als een jaar geleden, zou ik mezelf nu een ontzettende loser vinden. Dát is het gevaar van de bucket list: er dingen op zetten die niet haalbaar zijn, of binnen een termijn die niet haalbaar is, en jezelf vervolgens affakkelen omdat het niet gelukt is om je eigen punten af te vinken.

Gelukkig doe ik dat niet, mezelf affakkelen, en ik vind mezelf al evenmin een loser. Ik heb gewoon andere keuzes gemaakt. Ik koos ervoor om het dagelijks leven zo aangenaam mogelijk te maken. Door te zorgen dat ik wat te besteden had, omdat ik niet alles opzij hoefde te zetten voor die grote reis. Dat heeft me heel veel kleinere geluksmomenten opgeleverd.

Die reis naar Amerika komt er heus nog weleens. Dat weekend weg in mijn eentje ook. Dat tweede boek ook. Maar waarom zou dat eigenlijk allemaal voor mijn dertigste moeten? Het leven houdt niet op bij dertig. Voor hetzelfde geld begint het nu pas echt. Ik word overmorgen dertig en ik ben er klaar voor!

3 Comments on Het gevaar van de bucket list

  1. Elsbeth
    06-10-2015 at 19:53 (2 years ago)

    Goed geschreven en ik snap je helemaal. Ik denk altijd: wat doet iedereen zichzelf toch aan met die bucket lists? Het is echt niets voor mij. Ik ben er meer voor om gewoon te kijken wat er op je pad komt. Natuurlijk zijn er wel dingen die ik wil en goede voornemens en zo maar ik heb echt niet zo’n lijstje met ‘parachutespringen, met dolfijnen zwemmen, italiaans leren en een kinderboek schrijven’. 🙂

  2. Eline Stiekema
    09-10-2015 at 10:37 (2 years ago)

    Precies!! Er komt vanzelf van alles op je pad. Die lijstjes leggen alleen maar druk op.

  3. Boekhouder Winschoten
    17-05-2016 at 11:00 (2 years ago)

    Iedereen heeft natuurlijk wel een bucket list, maar ik vind het wel moeilijk om zulke vaste doelen te stellen op dit gebied. Er komt inderdaad genoeg op je pad en je kunt dan zelf bepalen of je het doet of niet. Van te voren allerlei regels voor jezelf maken is nergens voor nodig. Het zijn vaak ook van die dingen die je ergens gelezen hebt maar waarvan je toch helemaal niet weet hoe het echt is.

Leave a Reply

CommentLuv badge