Mijn lezing en schrijfworkshop in het Auticafé

Vorige week heb ik iets gedaan wat ik heel spannend vond: ik heb voor het eerst een lezing gegeven over lezen en schrijven, met een schrijfworkshop er achteraan. Al een hele tijd stond het op mijn verlanglijstje om zoiets te doen, maar het was nog niet daadwerkelijk op mijn pad gekomen. Tot ik een paar maanden geleden als spreker werd gevraagd door Robin, de oprichter van het Auticafé in Nieuwerkerk aan den IJssel.

SAMSUNG DIGITAL CAMERA

Het Auticafé is een maandelijkse bijeenkomst voor mensen met autisme of een aanverwante ‘aandoening’, waar zij gezellig een drankje kunnen drinken met gelijkgestemden. Iedere bijeenkomst heeft z’n eigen thema en bijbehorende spreker. In september was de spreker Hugo Borst. I had some large shoes to fill. 

Het thema van de bijeenkomst waar ik mocht spreken was – hoe kan het ook anders – ‘lezen en schrijven’. Met een stapel voorbeeldboeken nam ik plaats op het podium, dat enorm groot aanvoelde voor mij alleen. Ik vertelde iets over de verschillende beweegredenen van mensen om een boek te lezen, over verschillende genres, over bestsellers en natuurlijk over zelf schrijven. Over inspiratie, plot, informatief bloggen en je hart luchten op papier.

Mijn lezing ging eigenlijk een beetje in een waas aan me voorbij; ik vond het toch wel heel spannend nu al die ogen op mij gericht waren! Voor ik het wist was mijn presentatie voorbij en klom Robin op het podium met een mooie bos (roze) bloemen. Nu was het tijd voor het leukste gedeelde: de workshop! Met vier enthousiastelingen, een stapel papier, een bakje pennen, een kookwekker en een schaal zoutjes trok ik me terug in een aparte ruimte.

In mijn presentatie had ik onderscheid gemaakt tussen drie verschillende manieren van schrijven: fictie schrijven, informatief schrijven en persoonlijk schrijven. Voor iedere manier had ik een korte schrijfopdracht bedacht, die de cursisten moesten uitvoeren terwijl de kookwekker liep. Het schrijven onder tijdsdruk was niet voor alle deelnemers even gemakkelijk, maar uiteindelijk had iedereen toch steeds iets leuks op papier staan.

Ik vond het superleuk om te zien hoe verschillend de door mij bedachte opdrachten door iedereen werden uitgewerkt. Vooral bij de fictie-opdracht leverde mijn beginzin vier totaal verschillende scènes op. Stiekem best een kick! Tussendoor werd er gezellig en uitgebreid gekletst, zoveel dat ik soms zelfs moest ingrijpen omdat we anders nooit aan de volgende opdracht zouden toekomen. Mijn workshop duurde daardoor wel wat langer dan verwacht, maar dat vond ik helemaal niet erg. Het Auticafé is er tenslotte ook voor de gezelligheid!

Met een heel tevreden gevoel zat ik uiteindelijk weer in de auto terug naar Utrecht. Avonden als dit zijn wat mij betreft zeker voor herhaling vatbaar. Ik had van tevoren niet gedacht dat ik het geven een schrijfworkshop zo leuk zou vinden! Ook de reacties van de deelnemers waren enthousiast. Ik hoop dat dat enthousiasme nog even blijft hangen en dat ze gaan knallen met NaNoWriMo, want als ik het goed onthouden heb waren sommigen dat wel van plan. En ik zelf stiekem ook… maar daarover later meer.

Leave a Reply

CommentLuv badge