Bootcamp 2.0: schrijven met nog meer lef (en een doel!)

In de zomer van 2015 deed ik mee aan het Schrijf met Lef Bootcamp, een drieweekse schrijfcursus waarin ik dagelijks een schrijfoefening kreeg per e-mail. Ik vond het erg leuk om te doen en om buiten mijn vertrouwde kadertjes te leren denken. Ik was dan ook blij verrast toen ik een paar weken geleden een mailtje van schrijfcoach Kelly Meulenberg in mijn inbox vond, waarin ze me uitnodigde om nog eens mee te doen.

Kelly’s mailtje kwam eigenlijk als geroepen, al besefte ik dat pas echt toen ik het las. Al driekwart jaar was ik zoekende op schrijfgebied. Erg leuk, al dat geëxperimenteer, maar ik merkte dat ik ernaar begon te verlangen om mijn tanden weer in een groot project te kunnen zetten. Zo’n schrijfproject waar je hart sneller van gaat kloppen, waar je elke dag aan wilt werken omdat je er gewoon een beetje verliefd op bent.

Het verhaal waar ik op dat moment mee bezig was – een lange uitloop van NaNoWriMo – bleek een gevalletje I’m just not that into you. Een belangrijke verhaallijn uit het manuscript dat ik vorige lente zo rücksichtlos in de steek had gelaten, bleef echter aan me trekken. Romantische feelgood, had ik eigenlijk niet bedacht dat ik wilde kijken of ik een andere richting in kon slaan? Nou, blijkbaar wil ik dat dan toch niet. En dit verhaal wil duidelijk geschreven worden. Door mij.

Ik startte dus weer met het Bootcamp. En dit keer deed ik het heel anders dan de vorige keer. In plaats van de oefeningen te gebruiken om te experimenteren, paste ik ze allemaal toe op het verhaal dat ik in gedachten had. Ik schreef mogelijke eerste hoofdstukken, dialogen, scènes vanuit allerlei verschillende perspectieven (zelfs dat van een jurk). Ik ontdekte dat mijn hoofdpersoon saai was en gaf haar karakter een flinke draai richting pittig. Ik schreef steeds nieuwe opzetjes, paste de plot steeds aan tot ik helemaal tevreden was.

In plaats van bij A te beginnen en door te werken tot ik heel misschien ooit bij Z zou aankomen, probeerde ik nu van alles om te zien wat wel werkt en wat niet. En die benadering, die werkte op zich al heel goed! Net als de vorige keer vond ik het leuk om te spelen, maar dit keer leverde het zo nu en dan een resultaat op dat ik ook echt zou kunnen gebruiken. En anders op z’n minst nieuwe inspiratie. Natuurlijk zaten er ook oefeningen tussen waarvan ik dacht: oh man, hoe ga ik hier nou weer mijn verhaalidee in verwerken? Maar wonder boven wonder is het me iedere keer gelukt.

Inmiddels heb ik alle oefeningen gedaan en heb ik een vrij duidelijk beeld van het verhaal (boek?) dat ik wil gaan schrijven. Ik hou het meeste nog even lekker voor mezelf, maar ik zal alvast een tipje van de sluier oplichten: het speelt zich allemaal af rondom een bruidsatelier. Dus ja, ik zit nu meerdere keren per week naar Say Yes To The Dress en Bride By Design te kijken bij wijze van ‘research’. Mijn verhaal en ik zitten lekker in de wittebroodsweken samen, en dat is heerlijk!

SAMSUNG DIGITAL CAMERA

Leave a Reply

CommentLuv badge