Author Archives: Eline Stiekema

Er was eens een klein blond meisje met grote ambities. Met een roze geurpen schreef ze haar eerste verhaaltjes. Van haar tiende tot haar twaalfde vormde ze de eenkoppige redactie van Big Book, een door haar geschreven en ontworpen krantje voor familie en buurtgenoten. Dit meisje wist wat ze wilde: poezenpsycholoog worden, óf schrijfster.

Met de poezenpsychologie is het nooit echt iets geworden, maar schrijven doe ik nog steeds het allerliefst. Ik schrijf korte en lange verhalen, recensies en columns. Boeken zijn mijn tweede grote liefde en worden in groten getale door mij verslonden. Ik geniet dan ook erg van mijn huidige baan in het boekenvak.

Deze site staat vol met voorbeelden van mijn schrijfsels, zowel recent als minder recent. Ook mijn CV is hier te vinden. Wil je ergens op reageren, schroom dan niet om contact op te nemen.

Het ultieme ontmoedigingsbeleid

Hoe krijg je mensen zover dat ze op de fiets naar het werk gaan in plaats van met de auto? Gezien het Nederlandse weer en de afgelegen locatie van veel bedrijventerreinen is fietsen niet altijd de meest aantrekkelijke optie. Wat doe je dan? Met de auto gaan zo onaantrekkelijk mogelijk maken, natuurlijk. De Utrechtse binnenstad

Spookreaguurders

Iemand vindt mij een van de beste bloggers ooit. Een van de beste bloggers! Ooit! Stralend kijk ik naar het scherm. Het staat er echt: Have to admit that you are 1 on the greatest bloggers I ever saw. Thanks for posting this informative article. Maar… huh? Het is toch eigenlijk helemaal geen informative article

Barbie’s Bruiloft: de eerste aflevering

Ik was natuurlijk niet echt van plan om naar Barbie’s Bruiloft te gaan kijken. Het is niet het soort programma waar je voor gaat klaarzitten met een kop thee en een bakje chips in de aanslag (en als het dat wel is, dan geef je dat nooit hardop toe). Barbie’s Bruiloft is het soort programma

Born To Die van Lana del Rey

Een paar maanden geleden was ik een weekendje weg met vriendinnen. In dat weekend leerde ik Lana del Rey kennen. Mijn vriendinnen hadden het namelijk steeds over “dat verschrikkelijke nummer dat steeds op de radio komt, Video Games of zoiets.” Om daar vervolgens aan toe te voegen: “Jij zou het misschien nog wel leuk vinden,

Vlekkeloos

Waar vijf weken geleden nog een heel huizenblok stond, staat nu nog slechts anderhalf huis. Dat anderhalve huis gaat vandaag ook tegen de vlakte. We zagen gisteravond één eenzame graafauto tot half zeven doorrijden over het sloopterrein. Vanmorgen begonnen ze om zes uur weer met slopen. Het is duidelijk: vandaag is de deadline, aan het

Connected: de eerste aflevering

In Connected filmen vijf vrouwen hun eigen leven. Een paar maanden lang ging de camera overal met hen mee naartoe, van de badkamer tot de kroeg. Materiaal wissen of terugkijken was verboten. In tien afleveringen worden de verhalen nu uitgezonden door de NCRV. Daarnaast kun je via internet extra materiaal bekijken. Je kunt de slachtoffers

Koorts van Saskia Noort

Boeken zoals die van Saskia Noort lees ik altijd in één ruk uit. Het maakt niet uit wat het onderwerp is. Als ik eenmaal zo’n boek aan het lezen ben moet ik door, door, door. Ook bij Koorts verging het me op die manier. Binnen vierentwintig uur had ik het boek achter de kiezen. Dus, spannend? Ja. Boeiend? Ook.

Je blijft van Anna Drijver

Ik geef het toe, ik geef het toe: ook ik was één van die mensen die dachten: Anna Drijver, kan die nou ook opeens boeken schrijven? Enigszins sceptisch begon ik aan Je blijft. Niet veel later voelde ik de tranen in mijn ogen prikken. Anna Drijver weet een lezer te raken, dat is zeker. Ik

Sport en de stuiterbal

Vandaag een jaar geleden hing ik, barstend van de goede voornemens, ondersteboven in een positie die de downward facing dog wordt genoemd. Een aantrekkelijke docent, goed in yoga maar helaas wat minder goed in Engels, spoorde me aan om vooral mijn ocean bweath te blijven vasthouden. Ik deed echter vooral erg mijn best om geen

De Waan Van De Dag is een mooie smeltkroes van kunstvormen

Een week tijd hadden ze, de zeven componisten en schrijvers/dichters die samen met het Nederlands Blazers Ensemble de voorstelling De waan van de dag maakten. Een week tijd voor het schrijven van een tekst of compositie, geïnspireerd op de actualiteit. Hun bijdragen doorkruisten Ulrich Leyendecker’s bewerking van Gustav Mahlers Adagio uit de 9e symphonie, verzorgd