Five Favorites: mijn boeken van 2016

Eén overzichtje van 2016 mag nog wel, toch? Ik kan het jaar in ieder geval niet echt afsluiten zonder mijn jaarlijkse overzicht van lievelingsboeken. Hoewel, dit jaar is het eigenlijk: boeken die de meeste indruk hebben gemaakt. Want niet alle boeken die ik op Goodreads vijf sterren gaf, zijn te vinden in dit overzicht. En niet alle boeken in dit overzicht gaf ik vijf sterren.

In mijn overzicht van 2016 vind je de boeken waaraan ik het vaakst terugdenk. Als graadmeter vind ik dat eigenlijk veel betrouwbaarder dan het aantal sterren dat ik geef als ik het boek pas net uit heb.

Sarah Knight – The Life-Changing Magic of Not Giving a F*ck
Ondertitel: How to stop spending time you don’t have doing things you don’t want to do with people you don’t like. Dit is zonder twijfel het grappigste boek dat ik in 2016 gelezen heb: ik heb er hardop om zitten grinniken. Maar daarnaast heb ik er ook echt iets aan gehad. Dit boek heeft een belangrijke boodschap, die vooral goed is om te horen voor people pleasers zoals ik: je kunt niet alles doen, en je kunt niet altijd iedereen gelukkig maken. Daarom is het essentieel om keuzes te maken en, wanneer je je overweldigd voelt, het aantal gegeven f*cks drastisch te verminderen. Sarah Knight leert de lezer niet alleen om dit onder de knie te krijgen, maar ook om het zó te doen dat je geen spoor van gekwetste gevoelens achter je laat. Wil je dit jaar meer tijd overhouden voor de dingen waar je blij van wordt? Lees dan dit boek.

Jonathan Franzen – Zuiverheid
2016 was het jaar waarin ik Jonathan Franzen ontdekte, die direct één van mijn favoriete schrijvers werd. Zijn nieuwste roman Zuiverheid maakte enorm veel indruk op me. De manier waarop hij verschillende verhaallijnen, tijden en perspectieven met elkaar verweeft… ik zou willen dat ik het ook kon. Zuiverheid gaat over de twintiger Purity, die op zoek gaat naar haar vader, van wie haar moeder weigert te vertellen wie hij is. Haar zoektocht brengt haar in contact met Andreas Wolf, een charismatische hacker die een duister, Oost-Duits verleden met zich meedraagt. Echt zo’n beetje álles aan deze roman vond ik fascinerend. Dit is er eentje om nog eens te herlezen.

Rachel Joyce – The Love Song of Miss Queenie Hennessy
Dit boek kan ik niet noemen zonder ook The Unlikely Pilgrimage of Harold Fry te noemen, dat ik kort ervoor las. Samen vormen deze twee boeken het prachtige verhaal van een bijzondere vriendschap, met als uitgangspunt: de oude Harold Fry die heel Engeland door wandelt om zijn oude vriendin Queenie op te zoeken, die op sterven ligt. Het verhaal van Harold Fry ging voor mij pas écht leven toen ik het verhaal van Queenie Hennessy las, dat over dezelfde gebeurtenissen gaat, maar dan bezien vanuit Queenies perspectief. Ik zal geen spoilers plaatsen, maar dit werpt een geheel nieuw licht op de zaken. En ook los daarvan is The Love Song of Miss Queenie Hennessy een erg mooi boek, over een onbeantwoorde liefde en een ingewikkelde keuze. Het zou zelfs kunnen zijn dat ik aan het eind een traantje heb gelaten.

Jan Geurtz – Verslaafd aan liefde
Dit boek was als een plotselinge verliefdheid: het overkwam me opeens, op een doodgewone woensdagochtend in de trein. Ik zat een beetje door de boeken op mijn e-reader te bladeren en opende deze om eens een stukje te lezen. En BAM. Elk woord kwam binnen. Vanaf dat moment moest ik verder lezen. Ik heb zelfs het papieren boek gekocht om de beste passages te kunnen onderstrepen. Ik kan niet zeggen dat ik alle adviezen uit het boek inmiddels in de praktijk heb gebracht (helaas, ik ben nog steeds niet verlicht). Maar het was een waardevolle leerschool en ik blader dit boek nog steeds regelmatig door.

Rosemary Sullivan – Stalin’s Daughter
Het is officieel bevestigd door Goodreads: met z’n 741 pagina’s is dit het dikste boek dat ik in 2016 gelezen heb (maar de laatste 100 pagina’s zijn allemaal noten, dus eigenlijk valt het nog best mee). Het was zeker niet het makkelijkste boek om doorheen te komen en ik ben er zelfs een paar keer mee gestopt. Maar het verhaal was te fascinerend om lang te laten liggen: steeds wilde ik toch weer weten hoe het verderging met Svetlana Alliluyeva, de dochter van Stalin. Jawel, dé Stalin.
Stalin’s Daughter vertelt het levensverhaal van Svetlana, van haar jeugd in de communistische Sovjet Unie tot haar dood in Amerika in 2011, en allerlei turbulente gebeurtenissen daar tussenin. Svetlana’s vlucht uit de Sovjet Unie, haar vele relaties en huwelijken en de moeizame relatie met haar kinderen: dit boek zou haast als een soap lezen als er niet zo veel politiek en geschiedenis in verwerkt was. Ik ben blij dat ik heb doorgezet, want wat een interessant en leerzaam boek was dit!

Dit waren ze: de boeken die in 2016 de meeste indruk op me gemaakt hebben. Ik ben heel benieuwd hoe mijn overzicht van 2017 eruit zal zien. Ik heb in elk geval zin om in 2017 minstens zo veel mooie boeken te gaan lezen als in 2016. Bring it on, 2017!

Lekker op vakantie met een feelbad-roman

Het was natuurlijk véél slimmer geweest om alleen mijn e-reader mee te nemen op vakantie, maar toch verdween er ook nog een dikke pil in mijn tas die ik twee weken eerder gekocht had: A Little Life van Hanya Yanagihara (in het Nederlands vertaald als Een klein leven). Volgens de flap was dit boek namelijk ‘utterly compelling‘, ‘an extraordinary novel‘ en ‘quite simply unforgettable‘. Dat leek me wel wat voor in het vliegtuig en op het strand.

Het begon allemaal heel aardig, maar naarmate ik wat verder vorderde kreeg ik toch een bak ellende over me heen! Lag ik daar op mijn strandbedje te lezen over een achtjarig jochie dat op alle mogelijke manieren wordt mishandeld en misbruikt door drie of vier paters in het klooster waar hij opgroeit. Alle goede dingen die hem later in zijn leven overkomen kan hij nauwelijks nog waarderen, zo gebroken is hij door zijn ellendige jeugd.

Na tweehonderd pagina’s deed ik iets wat ik zelden doe: ik stopte even met lezen omdat ik het gewoon niet meer trok. Ik voelde me gedeprimeerd door wat ik las, en las een wat vriendelijker boek tussendoor. Maar toen ik dat uit had, was ik toch wel nieuwsgierig naar wat dat kleine leven nog meer behelsde, al vermoedde ik al dat het weinig goeds zou zijn.

20160727_feelbadroman

Nou, inderdaad. In de vijfhonderd pagina’s die volgden kwamen alle vormen van mishandeling, misbruik, uitbuiting, eenzaamheid, automutilatie, ziekte, pijn en dood aan bod. Sommige stukken kon ik alleen maar heel snel lezen. Tussen de gruwelijkheden was het verhaal wel mooi, en na de tijdsinvestering die ik al in dit boek had gedaan wilde ik nu ook weten hoe het verhaal afliep. Niet best, kan ik je alvast vertellen. En ik vroeg me de hele tijd af: waarom moet dit? En waarom zou ik dit willen lezen?

Ik weet niet of het toeval was, een trend in de literatuur, of domweg een ongelukkige hand van kiezen, maar vorige week had ik het wéér. Ik las Het smelt van Lize Spit. Mijn verwachtingen waren hooggespannen, maar het hele boek bleek in feite neer te komen op vierhonderd pagina’s durende troosteloosheid. Inclusief een over meerdere pagina’s uitgesmeerde verkrachtingsscène met allerhande tuingereedschap én behanglijm. Waarom toch, waar is zoiets goed voor? Is een ‘gewone’ verkrachting’ al niet erg genoeg?

Voor dit soort boeken heb ik een eigen term bedacht: feelbad-roman. De feelbad-roman is de duistere tegenhanger van de feelgood-roman. De feelbad-roman sleurt je het verhaal in en dwingt je om toe te kijken, om iets te voelen. Tot je uiteindelijk, murw gebeukt van ellende, snakt naar een lichtpuntje voor de hoofdpersoon. Dat komt, en wordt vervolgens weer afgepakt. Of het komt helemaal niet.

Ik kan me best voorstellen dat mensen genieten van deze vorm van literair ramptoerisme. Maar voor mij is het momenteel te veel. Een beetje spanning, een beetje gruwel: mag allemaal best. Maar er zijn dingen die me te ver gaan, die ik gewoon niet wil lezen. Uitgebreide verkrachtingsscènes, al dan niet met tuingereedschap, vallen in die categorie.

Ik lees nu Nora van Colm Tóibín. Droge, kabbelende observaties van een eigenzinnige vrouw. Anderen zouden het misschien ‘saai’ noemen. Maar ik vind het heerlijk.

Mijn onbekende lievelingsboeken

Er staan boeken in mijn kast die inmiddels al bijna mijn halve leven mee gaan. Die ik grinnikend op de bank heb gelezen en herlezen, die me hebben doen huiveren of een klein traantje hebben laten wegpinken. Er zijn een aantal boeken die een belangrijke rol in mijn leven hebben gespeeld, en die desondanks bijna niemand kent. Omdat ze al wat ouder zijn of omdat ze nooit een hype zijn geworden. Zonde! Vandaag zet ik een aantal van deze onbekende pareltjes in het zonnetje.

Julie Taylor – Welterusten, Franco!
Ik was dol op dit boek toen ik een jaar of zestien was, en nog steeds. Het is een vrolijke chicklit met een serieuze ondertoon: in wezen gaat dit verhaal over houden van jezelf in plaats van al je verlangens te projecten op emotioneel onbereikbare jongens. Hoofdpersoon is de negentienjarige modestudente Abbie, een humoristische meid vol zelfspot, met wie je zo bevriend zou kunnen raken. Abbie heeft de neiging verliefd te worden op jongens die drank & drugs nodig hebben om de dag door te komen. Net als ze besloten heeft daarmee op te houden en een nuchter vriendje te zoeken, wordt ze halsoverkop verliefd op de knappe Franco. En ja, die past perfect in haar rijtje van zuiplappen, maar Abbie vindt het moeilijk om dit onder ogen te zien en probeert Franco toch voor zich te winnen.
Kiezen voor jezelf en je eigen geluk is een belangrijk thema in dit boek, en ondanks het hoge chicklitgehalte is het verhaal origineel uitgewerkt en heeft het een onconventioneel einde. Ook leuk is dat het in de modewereld speelt en dus bol staat van de gekke outfits. Inmiddels is Welterusten, Franco! ook een zeer vermakelijk tijdsbeeld van de jaren negentig, oftewel: daten in tijden van antwoordapparaten.

SAMSUNG DIGITAL CAMERA

Will Ferguson – Geluk®
Voor dit boek ben ik lange tijd een ambassadeur geweest. Ik leende het ongevraagd uit aan mensen en smeekte ze bijna het te lezen om de simpele reden dat ze zichzelf anders een hilarische leeservaring zouden ontzeggen. Nog steeds geldt Geluk® als één van mijn eeuwige lievelingsboeken. Het speelt zich af in de uitgeverswereld, waar de bedroevend onsuccesvolle redacteur Edwin uit pure wanhoop een vuistdik manuscript van een zekere Tupac Soiree contracteert, over hoe je gelukkig kunt worden. Het blijkt het ultieme zelfhulpboek te zijn dat alle andere boeken overbodig maakt. Het boek slaat verbijsterend goed aan en dat niet alleen: het laat in een rap tempo de hele Westerse cultuur instorten. Mensen houden op slag op met consumeren en zijn alleen nog maar verschrikkelijk gelukkig. Dit wordt Edwin echter niet door iedereen in dank afgenomen…
Dit boek is niet alleen grappig, het werpt ook een scherpe blik op onze manier van leven, die volledig is gebouwd op consumeren. Will Ferguson schetst een griezelig what if-scenario over wat er zou gebeuren als we daar op slag mee zouden ophouden.

SAMSUNG DIGITAL CAMERA

Lucinda Rosenfeld – Waarom ze viel op…
Dit is zo’n idee waarvan ik altijd heb gewild dat ik het zelf zou hebben bedacht (en wie weet geef ik er nog weleens een eigen draai aan!). Het boek is een chronologische opsomming van alle jongens en mannen op wie hoofdpersoon Phoebe verliefd is geweest. En, veel interessanter natuurlijk: waarom. Phoebe is geen typisch likeable personage en valt soms op jongens om de verkeerde redenen, maar goed, wie niet? Juist het feit dat Phoebe regelmatig onverstandige keuzes maakt, zorgt ervoor dat haar verhaal authentiek en herkenbaar is. Als lezer volg je haar vanaf de basisschool (groep zeven), door de middelbare school, op de universiteit en daarna als jonge werkende vrouw. In die jaren passeren natuurlijk heel wat leuke en minder leuke heerschappen de revue.
Ook dit boek is inmiddels een mooi tijdsbeeld van Amerika in de jaren tachtig en negentig. Het heeft de thematiek van een chicklit, maar niet de lichtvoetigheid. Perfect als je in de stemming bent voor een wat serieuzer boek met hier en daar flink wat zwarte humor.

SAMSUNG DIGITAL CAMERA

Tag: 5 boeken die mij het meest zijn bijgebleven

Via OH MY BOOK kwam ik een leuk spelletje tegen dat momenteel rondwaart onder de boekenliefhebbers op internet. Als je denkt aan de boeken die je zijn bijgebleven, welke vijf komen er dan als eerst bij je op? Die vraag levert een associatief lijstje op van de boeken die blijkbaar indruk hebben gemaakt of om een andere reden top of mind zijn. Benieuwd naar mijn lijstje? Hier komt-ie!

20160112_bijgebleven

Fredrik Backman – Een man die Ove heet

Dit was letterlijk het allereerste boek dat bij me opkwam. Ik ben fan van de Zweedse schrijver Fredrik Backman en ik heb sinds een paar dagen zijn nieuwste roman (Britt-Marie was hier) in huis, waar ik me al buitensporig op loop te verheugen. Ik vind zijn manier van schrijven hilarisch, en tegelijkertijd is hij heel mild en vriendelijk tegenover alle menselijke tekortkomingen van zijn personages. Een verdiende eerste plaats dus.

Elizabeth Gilbert – Big Magic

Dat dit boek als tweede bij me opkwam, is ook niet zo verwonderlijk: het is zo ongeveer mijn creativiteitsbijbel momenteel. Het kwam ook al voor in mijn lijstje met favoriete boeken van 2015, en ik overdrijf niet als ik zeg dat er elke dag wel een advies uit het boek bij me opborrelt. Ik ga het binnenkort herlezen met een potloodje erbij, en dan heerlijk allemaal zinnen onderstrepen.

Monica Furlong – Heksenkind

Dit was mijn lievelingsboek als kind. In de zomer voor ik naar groep acht ging, heb ik het aan één stuk door gelezen. Als ik het uit had, begon ik gewoon weer opnieuw. Ik was gewoon verliefd op het verhaal van een Middeleeuws weesmeisje dat moet gaan wonen bij een vrouw die door het hele dorp als heks wordt gezien, maar die uiteindelijk wijzer, liever en authentieker blijkt te zijn dan al die kortzichtige dorpelingen bij elkaar. Dit is echt een boek dat ik altijd zal bewaren. En af en toe herlees ik het nog steeds.

Donna Tartt – The Secret History

Nog een lievelingsboek, ditmaal van toen ik begin twintig was. Ik las dit boek met Kerst, en het gekke is dat ik me vooral nog kan herinneren dat ik het razend spannend vond, en dat ik het daarna jarenlang als favoriet heb opgevoerd als ernaar gevraagd werd. Inmiddels kan ik me eigenlijk helemaal niet meer zo goed herinneren waar het nou precies over ging, en daarom staat dit boek op mijn lijstje van boeken die ik binnenkort een keer wil herlezen. Ik ben heel benieuwd wat ik er nu van vind!

Marianne Frederiksson – Anna, Hanna en Johanna

Nog zo’n boek dat ik graag wil herlezen. Ik las het ongeveer in dezelfde periode als The Secret History en het maakte diepe indruk op me. Het gaat over drie generaties: een grootmoeder, een moeder en een dochter. Ik vond het destijds heel interessant om te zien waarin ze op elkaar leken, welke eigenschappen genadeloos werden doorgegeven, en hoe de vrouwen en hun levens tegelijkertijd van elkaar verschilden. Inmiddels ben ik bijna tien jaar ouder, ben ik het grootste deel van de gebeurtenissen vergeten en ben ik heel benieuwd wat ik er nu in lees.

Het maken van dit lijstje voelde eerst een beetje onzinnig, maar ik ben eigenlijk wel heel tevreden met wat eruit is gekomen. Dit zijn voor mij vijf boeken die me terecht zijn bijgebleven. Nu ben ik heel benieuwd naar welke vijf boeken dit voor jou zijn! Neem deze tag dus gerust over als je dat leuk vindt, en plaats even een linkje in de comments!

Five Favorites: Mijn boeken van 2015

Bij het eind van het jaar hoort een lijstje. En voor een boekenwurm als ik is het niet zo moeilijk om te bedenken wat voor lijstje dat moet zijn: mijn lievelingsboeken van dit jaar, natuurlijk! Net als in 2014 heb ik er vijf uitgekozen die dit jaar de meeste indruk hebben gemaakt. Toevallig zijn dit ook de enige vijf boeken die ik een rating van vijf sterren heb gegeven op Goodreads. Het uitkiezen van De Grote Vijf was dus easy peasy dit keer.

Ik heb mijn leesgedrag het hele jaar keurig bijgehouden op Goodreads. Zoals veel sites biedt ook Goodreads dit jaar de mogelijkheid om je ‘Year In Books’ te bekijken. Alle boeken die je gelezen hebt in een prachtig overzichtje, compleet met statistieken. Neuroten als ik houden daarvan! Ik heb mijn overzicht creatief gebruikt om deze blogpost te illustreren. De roze omrande boeken horen bij mijn Five Favorites. Als je op de titel klikt, wordt er een extra tabje geopend met meer informatie over het boek en ratings van andere lezers.

Hier komen ze dan, mijn vijf favoriete boeken van 2015! Enjoy!

Chantal van Gastel – Ik wist het
Wat een heerlijk romantisch boek was dit! Ik droomde helemaal weg bij het verhaal van de eigenwijze Mia, die op basis van een goed voorgevoel een bloemenwinkel begint op een idyllisch pleintje buiten het centrum. De twee leuke heerschappen die Mia’s nieuwe leven met zich meebrengt, zorgen voor de nodige romantiek en verwarring. Tegelijkertijd houden Mia’s vreemde voorgevoelens, die steeds sterker worden, de spanning er lekker in. Dit boek was voor mij de ultieme feelgood roman. Jaloersmakend!

Adelle Waldman – Het liefdesleven van Nathaniel P.
Nathaniel Piven – Nate voor vrienden – is een eikel van de bovenste plank, en toch vond ik het erg leuk om over hem te lezen. Ik vond het verfrissend om alle bekende taferelen – een etentje met vrienden, een avond in het café, een borrel – door de ogen van deze schaamteloos eerlijke jongen te zien. De vrouwelijke lezer wordt niet bepaald gespaard, maar dat hoeft ook niet altijd. Het hoge awkward-gehalte deed me vaak denken aan de serie Girls. Ja, eigenlijk was dit de mannelijke Girls in boekvorm. Like!

20151228_2015boeken1

Matthew Thomas – We zijn onszelf niet
Een indrukwekkende roman over een vrouw die haar man – een vooraanstaand wetenschapper – langzaam ziet verdwijnen door de gevolgen van vroege Alzheimer. Zij heeft altijd keihard gewerkt en hard haar best gedaan om van een dubbeltje een kwartje te worden. Maar langzaam maar zeker valt dit allemaal weg, en blijft alleen over wat echt belangrijk is. Een ontroerend huwelijksverhaal en tegelijkertijd een mooi tijdsbeeld van New York in de tweede helft van de twintigste eeuw.

Elizabeth Gilbert – Big Magic
Iedereen die ook maar af en toe iets creatiefs doet, raad ik aan dit boek te lezen. Het barst van de bevrijdende inzichten omtrent scheppingsdrang. Zoals af is beter dan goed, wat mijn motto is sinds ik dit boek heb gelezen. Ik vond het inspirerend om te lezen hoe Elizabeth Gilbert altijd is blijven schrijven: toen ze nog niet bekend was, toen ze plotseling wereldberoemd werd, en toen ze dat succes niet bleek te kunnen overtreffen – en dat ook eigenlijk helemaal niet wilde. Ze bleef gewoon stug doorgaan, zonder zich tot één genre te beperken. Het ging haar namelijk om het schrijven, niet om alles er omheen. Heerlijk mens, geweldig boek.

20151228_2015boeken2

20151228_2015boeken3

Jessie Burton – The Miniaturist (vertaald in Nederlands als Het Huis aan de Gouden Bocht)
Dit boek was voor mij de grote verrassing van 2015. Ik had er wel van gehoord, maar was eigenlijk helemaal niet echt van plan het te gaan lezen. Tot ik de pocketversie van mijn moeder kreeg, die er niet doorheen kwam. Ik begon te lezen uit nieuwsgierigheid en had een totaal andere ervaring dan mijn moeder: ik vond het namelijk een fantastisch, intrigerend boek. Het speelt zich af in het Amsterdam van de Gouden Eeuw en draait om het poppenhuis dat het jonge bruidje Petronella Oortman krijgt van haar kersverse echtgenoot (nog steeds te bewonderen in het Rijksmuseum trouwens, dit poppenhuis!). Met de miniatuurtjes die voor het huis arriveren lijkt echter iets heel vreemds aan de hand. Een sinister verhaal dat echt nog een paar dagen in mijn hoofd is blijven hangen nadat ik het boek uit had. En een heerlijk winterboek, dus grijp je kans!

20151228_2015boeken4

Dit waren ze dan, mijn vijf lievelingsboeken! Zit één van jouw favorieten er ook bij? Of heb je juist een totaal andere mening over één van deze boeken? Laat het me weten, ik ben benieuwd!

1 2 3 5