Gastblog Aline: Schrijven, hobby of verplichting?

Ik vond onlangs weer een enorm leuke gastblog in mijn mail van collega-auteur Aline van Wijnen. Een gastblog die zo waar is, dat mijn naam eronder had kunnen staan. Ik denk dat iedereen die van schrijven het liefst z’n werk zou willen maken hiermee te maken krijgt. Hoe houd je er lol in? Aline zocht het uit. 

‘Elke dag. Ik schrijf elke dag, ik kan niet zonder,’ vertelde ik aan iedereen die het wilde horen na het verschijnen van mijn eerste boek. En daar was niks van gelogen. Mijn nieuwe roman, een schrijfdagboek, columns – van ‘s ochtends vroeg in de trein naar mijn werk tot ‘s avonds laat op bed typte ik ijverig zo snel en zo veel als ik maar kon. Een goede zin maakte mij blijer dan een winnend lot en een onverwachte wending in een verhaallijn bezorgde me meer plezier dan een diner in een exquise restaurant. In de pauze op kantoor, in het weekend, op vakantie – er moest geschreven worden. Zonder op z’n minst vierhonderd geschreven woorden per dag zou ik geen rust in mijn hoofd hebben, daar was ik wel zeker van.

‘Hoe gaat het met je hobby?’ vroeg mijn schoonheidsspecialiste tijdens het epileren van mijn wenkbrauwen. Met haar heb ik een speciale band. Zo’n iemand heeft je gezicht in haar macht tijdens een behandeling, je kan gewoon niet anders dan haar in vertrouwen nemen.

‘Mijn hobby? Schrijven zou je bedoelen? Ik weet het niet hoor, Syl, maar ik beschouw het als werk. Ik ben er altijd mee bezig.’

‘Altijd?’ Sylvia trok een vies gezicht terwijl ze stug doorging met plukken. Ik kreeg een niesaanval. ‘Als je hobby je werk wordt, vind je het niet meer leuk.’

Dit staaltje eigen mening liet ik onbeantwoord. Schrijven is het liefste wat ik doe, ik wil niets liever dan dat het mijn werk wordt, dacht ik onderweg naar huis. En het 24/7 schrijven ging door – altijd, overal en als het even niet op papier kon, schreef ik in ieder geval in mijn hoofd. Tot een paar weken geleden.

Een roman die ik aan het schrijven was, was bijna af. Een verhaal apart, moet ik erbij vertellen: nog nooit eerder heb ik erbij stilgestaan of iemand op een verhaal van mij zat te wachten. Nu wel. Dat maakt het nu moeilijk en bijzonder. Vooral moeilijk. Of vooral bijzonder? Hoe dan ook, in mijn hoofd was de eerste versie al geschreven en het laatste deel op papier zetten kostte me moeite. Alsof de woordenstroom die ik altijd had (mijn hand kon mijn hersenen nauwelijks bijhouden) was opgehouden en het schrijven als verplicht aanvoelde. Het moest niet gekker worden: ik was het schrijven moe! Heb ik drie jaar achter elkaar mijn hele ziel in woorden gestopt om uiteindelijk een afkeer te krijgen voor het schrijven? Had mijn schoonheidsspecialiste toch gelijk?

Een wake-up call. Nadenken moest ik. Nadenken over hoe het allemaal begon. Over het plezier dat ik uit het schrijven putte toen ik nog niet aan de commercie dacht. Of aan de meningen. Toen ik meer boeken las dan schreef. Toen ik elke dag de tijd nam om te sporten in plaats van alle avonden doorbrengen achter de pc. Terug naar af moest ik, terug naar het begin.

En zo geschiedde. Ik stopte met me druk maken over het woordenaantal. Ging weer sporten. Lastte een extra leesuur in – ten koste van mijn schrijftijd. Ik liet het schrijven los en kreeg ruimte in mijn hoofd. En het vreemde was, dat die lege ruimte een broedplaats werd voor nieuwe ideeën. Zoals vroeger. Met hetzelfde heerlijke gevoel van losbarstende creativiteit, verrassende invallen en tevredenheid over dat alles. Het schrijven werd weer leuk. Meer een hobby, minder een verplichting.

De volgende keer dat mijn schoonheidsspecialiste vraagt hoe het met mijn hobby is, zeg ik volmondig goed. Schrijven is leuk, schrijven is ontspannend, schrijven is geen verplichting. Schrijven is mijn hobby. En het heeft wat tijd gekost om daarachter te komen.

tumblr_ogaa2fbu2d1teue7jo1_1280

Gastblog Sanne: Leven om te schrijven

Het is weer tijd voor een gastblog! Dit keer laat ik Sanne aan het woord – die ik nog ken van het oude ElleGirl-forum 🙂 – die je zal vertellen waarom het goed is om als schrijver niet op één plek te blijven. Reizen kan je een betere, meer veelzijdige schrijver maken. Let’s hear it for Sanne!

Al sinds mijn dertiende schrijf ik verhalen. Lang, kort, interessant, oninteressant. Er waren weinig vereisten voor wat ik op papier zet. Maar het is pas in de laatste jaren dat mijn schrijfsels echt leesbaar zijn geworden. Natuurlijk, oefening baart kunst. Dus door al die jaren als een malle getypt te hebben op mijn computertje op mijn zolderkamer in mijn ouderlijk huis, en vervolgens op mijn laptop in mijn studentenkamer, heb ik snel leren typen en heb ik geleerd om de verhalen en scenario’s in mijn hoofd op papier te zetten.

Maar oefening is niet het enige dat je een goede schrijver gaat maken. Natuurlijk is het handig om snel te typen en om je gedachten helder op papier te kunnen zetten. Mocht je hier en daar wat leuke woordspelingen kunnen maken, des te beter. Maar wat de verhalen gaat voeden is ervaring. Levenservaring.

Toen ik jong was waren mijn verhalen oppervlakkig, simpel en snel afgelopen. Jongen ontmoet meisje, jongen en meisje vinden elkaar leuk, jongen en meisje gaan trouwen. Ik kende weinig complicaties in mijn leven en had op dertienjarige leeftijd geen ervaring met dergelijke zaken, dus verscheen het versimpeld op papier.

Door de jaren heen leer je andere omgevingen kennen, verschillende soorten mensen, je hoort levensverhalen van anderen, je ziet andere culturen in actie… Kort gezegd, je oogkleppen verdwijnen en de werelden in mijn geschreven verhalen zijn groter, gedetailleerder en gevarieerder geworden. Niet alle verhalen spelen zich meer af op een middelbare school, zoals ze deden toen dat was waar mijn eigen wereld uit bestond.

20160328_gastbogsanne

Onlangs heb ik rondgereisd in zuidoost Azië (mocht je daar meer over willen lezen, kijk dan eens op Travelingsunny.com) en in plaats van dat mijn verhalen zich afspeelden in Nederland, zijn er nu weer tientallen plaatsen bij gekomen waar de verhalen zich kunnen ontwikkelen. Door alle mensen die ik onderweg heb ontmoet heb ik een wereld aan inspiratie voor nieuwe verhalen en het enige probleem dat ik eigenlijk heb tijdens het reizen is een gebrek aan tijd om al deze ideeën uit te werken.

En nu ik weer in Nederland ben, houdt het avontuur niet op. Ik heb een tijdje gedroomd van een vaste baan en een koophuis, maar inmiddels denk ik niet dat dit het pad is dat ik ga bewandelen. Althans, niet snel. Ik wil meer van de wereld zien, ik wil verschillende banen uitproberen en op verschillende plekken wonen.

En ik wil me laten verrassen door de verhalen die geïnspireerd worden door deze ervaringen.

Wil je meer lezen van Sanne, kijk dan op sannehillemans.com. Wil jij ook iets kwijt over schrijven of iets wat daar sterk mee te maken heeft? Aarzel niet en stuur je gastblog naar eline@elinestiekema.nl

Gastblog Aline: Lezend leren schrijven

Eens in de zoveel  tijd publiceer ik hier een gastblog over schrijven en alles wat daarmee te maken heeft. Vandaag Aline aan het woord (één letter verschil maar :)) over hoe zij het lezen inzet om beter te gaan schrijven. 

Beter leren schrijven betekent veel lezen – dit is een gegeven. Net zoiets als dat de zon elke ochtend opkomt en elke avond achter de horizon verdwijnt om dan andere landen te verlichten.

Nu hoefde ik me nooit te dwingen om veel te lezen. Juist andersom: als kind al kon ik er niet mee ophouden en las met een zaklampje onder de deken tot diep in de nacht. Nog een pagina, nog eentje dan en als het toch al zo laat is… van dat werk. Waarschijnlijk met als gevolg dat mijn ogen nu net zo scherp zijn als die van een mol, maar de liefde voor lezen is onveranderd gebleven. Met een goede bril erbij.

Leren schrijven door boeken van anderen te lezen is voor mij wel van de laatste tijd. Het begon met een boekenlijst. Al een paar jaar heb ik een lijstje met boeken die ik wil lezen. Niet alleen in het genre waar ik zelf in schrijf, want je moet je niet beperken en mijn interesses zijn vrij breed. Literatuur, thrillers, feelgood, korte verhalen staan erop, titels die ik overal vandaan haal en die mij uiteraard aanspreken.

Eerst markeerde ik de gelezen boeken in het lijstje groen, op die manier kon ik makkelijk zien wat er nog open stond om te bestellen (bol.com zou een moord doen om mij als klant te behouden, dat weet ik wel zeker). Daarna begon ik mijn eigen ongezouten mening over het gelezen boek erachter te zetten:’’geweldig’’, ‘’goed verhaal’’ of ‘’zooi’’, ‘’niet door te komen’’. Het is voor mezelf, dat moet kunnen.

20160216_gastblogaline

Een keer kreeg ik een ware book hangover van een ongelofelijk mooi verhaal. Het was zo erg dat ik er niet aan moest denken om aan een nieuw boek te beginnen. Toen besloot ik een stukje te schrijven over dat verhaal om het op die manier niet los te hoeven laten. Al schrijvend kreeg ik verschillende inzichten over dat boek: wat maakte de meeste indruk op mij en waarom, waarmee heeft de auteur dat kunnen bereiken. Het was een eureka moment: zonder de schrijver na te apen zou ik dezelfde techniek kunnen toepassen in mijn eigen werk.

Sindsdien schrijf ik over elk boek, goed of slecht, een stukje. Ik analyseer personages, verhaallijnen, beschrijvingen, mooie zinnen, indrukwekkende scènes en dialogen, sterke of zwakke punten. En iedere keer leer ik daar wat van. Het komt vanzelf, alleen door het nadenken en dingen voor mezelf op papier te zetten. Niet om ze te kopiëren, dat zou ik nooit in mijn hoofd halen. De opgedane kennis komt vanzelf een keer van pas tijdens het schrijven, op een moment dat je daar helemaal niet bij stil staat. En het leukste is dat je door een boek uit te pluizen ook nog je inspiratie aanwakkert. Een woord, een zin of een omschrijving – en mijn gedachten gaan ineens een heel andere kant op. Er komen verhalen uit die mezelf verbazen. Is dat niet iets waar we allemaal naar streven?

Gastblog Kelly: 7 manieren om te beginnen met schrijven

In het kader van NaNoWriMo hebben schrijfcoach Kelly Meulenberg en ik allebei een artikel voor elkaars blog geschreven. Daarom is Kelly deze week aan het woord hier, en geeft ze je tips om – eindelijk? – te beginnen met schrijven. Mijn artikel op Kelly’s website lees je hier

7 manieren om te beginnen met schrijven
door Kelly Meulenberg

Loop jij – net als Eline en ik vroeger – rond met de droom om een verhaal te schrijven? Een mooie tekst waarin jij je ideeën of dromen deelt met honderden lezers? Maar durf je niet te beginnen of nooit iets af te maken? Dat is niet raar.

Een verhaal schrijven is ontzettend uitdagend voor je hoofd én je hart. Er zijn zoveel technieken en ‘regels’ dat je makkelijk door de bomen het bos niet meer kan zien. En als je dan eenmaal alles aan het papier hebt durven toevertrouwen, moet je met de complimenten en kritiek van je lezers leren omgaan.
Maar ik weet dat je jouw droom werkelijkheid wilt maken, anders zou je dit artikel niet lezen 🙂 Daarom geef ik je zeven verschillende manieren om te beginnen met schrijven, de een iets kleiner en voorzichtiger dan de ander. Lees ze door en kies een of twee manieren waar jij enthousiast van wordt!

20151112_kelly

1. Houd een dagboek bij
Schrijven en lezen zijn fantastische manieren om het leven van iemand anders te ervaren. Maar hoe kun jij je in iemand anders verdiepen, zonder dat je goed in contact staat met je eigen gevoelens, angsten en wensen? Een dagboek helpt je om jezelf beter te leren kennen.
Probeer het een paar weken en je merkt dat je op een goudmijn aan verhaalideeën, levensvragen en –lessen zit, die je altijd kunnen inspireren. Zelfs als je een fantasy-boek wilt schrijven.

2. Schrijf brieven
Door alle mailtjes, appjes en Facebook-berichten zou je bijna vergeten hoe leuk handgeschreven post is. Stuur eens een mooie brief of kaart naar een vriendin of familielid. Je zult zien dat je mensen ontzettend blij kan maken met jouw woorden – en daarvoor hoef je echt geen meterslang epistel te pennen.

3. Speel met schrijfoefeningen
Op internet en in de bieb zijn ontzettend veel schrijfoefeningen te vinden, die je helpen om nieuwe ideeën op te doen of bepaalde technieken onder de knie te krijgen. Zoek er eens een paar op, bijvoorbeeld op mijn blog, en neem een uurtje de tijd om ermee te spelen.
Omdat je een opdracht krijgt, word je vanzelf gedwongen om anders naar schrijven te kijken en verras je jezelf met onverwachte inspiratie en mooie zinnen.

4. Steel van andere teksten
Nee, je mag natuurlijk niet letterlijk kopiëren, maar je kunt je wel door andere teksten laten inspireren. Zoek in de krant naar een opvallend nieuwsbericht en probeer het verhaal erachter te vertellen. Wat is er gebeurd, wie heeft het gedaan en waarom deed hij of zij dat?
Je kunt ook de eerste drie zinnen van een lievelingsverhaal of –boek overschrijven en daarna zelf verder gaan. Wat vind jij dat er moet gebeuren?

5. Lees over schrijven
Om goed te schrijven, moet je veel lezen. Hoe meer verschillende soorten teksten, hoe beter! Lees eens een boek over schrijven. Je leert ervan én je krijgt jeuk om zelf aan de slag te gaan. Stephen King’s boek ‘On Writing’ vind ik verplicht huiswerk voor alle (beginnende) schrijvers.

6. Volg een schrijfcursus
Ben jij iemand die graag in het diepe springt? Geef je dan op voor een schrijfcursus. Onder begeleiding van een expert doe je stap voor stap de benodigde kennis op en krijg je feedback op je teksten. Omdat je tijd moet maken voor je lessen, train je jezelf meteen in regelmatig schrijven.
Een cursus is een supersnelle manier om je vaardigheden en zelfvertrouwen als schrijver te ontwikkelen, maar het kan even duren voor je de juiste cursus, met de juiste begeleiding, voor de juiste prijs hebt gevonden. Vraag jezelf dus goed af wat je zoekt. Mail me op info@kellymeulenberg.com als je er over wilt sparren (ik smeer je niks aan, I promise 🙂 ).

7. Volg een schrijfworkshop
Als je de kriebels krijgt van een hele cursus, doe dan eens mee aan een schrijfworkshop of schrijfmiddag. Het is verbazingwekkend hoeveel je kunt doen en leren in één enkele middag. Ook hier geldt dat het aanbod best groot is. Vraag jezelf af wat je wilt: over een specifiek onderwerp leren of gewoon een middagje lekker schrijven?

Besluiten dat je jouw droom gaat waarmaken is al de helft van het werk. Welke manier je ook kiest, kom in actie en geniet van de ontdekkingsreis. Laat me weten voor welke manier je gaat, ik moedig je graag aan!