Geen tijd voor een dagboek? Begin een weekboek!

Ik ontdekte het eigenlijk bij toeval. Aan het eind van een drukke week pakte ik eindelijk mijn dagboek er weer eens bij. Er was zoveel gebeurd dat het geen doen was om dat allemaal uitgebreid te gaan opschrijven. Daarom begon ik met een simpele opsomming van de gebeurtenissen. Bij iedere gebeurtenis zette ik wat kort humoristisch commentaar, of schreef ik op wat ik ervan geleerd had. Voor ik het wist, had ik mijn eerste weekoverzicht geschreven.

Ik doe het nu al een tijdje elke zondag. Mijn weekboek noem ik het. Elke week ga ik even zitten om te kijken wat er de afgelopen week allemaal gebeurd is, wat er goed is gegaan en wat minder. Heel fijn als ik doordeweeks geen tijd heb om te schrijven. En het levert een mooi compleet overzicht op van hoe mijn leven er op dit moment uitziet, in het kader van: leuk voor later.

20150415_weekboek

Zie je er tegenop om een dagboek te beginnen, omdat je elke dag schrijven te hoogdrempelig vindt of omdat je bang bent dat je het toch niet volhoudt? Dan is een weekboek misschien wel iets voor jou. Spreek met jezelf een vast moment af waarop je even gaat zitten om de week door te nemen. Het hoeft geen enorme lap tekst te zijn, en het hoeft ook niet lang te duren. Kies de hoeveelheid en de duur die jij prettig vindt. Dat kan ook per week verschillen; de ene week schrijf ik zes kantjes en de volgende week heb ik mezelf eigenlijk niet zoveel te melden.

Vragen die je jezelf kunt stellen bij het schrijven van je weekoverzicht:
>> Wat waren de belangrijkste gebeurtenissen van deze week?
>> Wat ging er goed?
>> Wat ging er minder goed?
>> Wat was mijn beste dag?
>> Wat was mijn minst goede dag?
>> Wat waren mijn geluksmomentjes?
>> Kan ik een rode draad ontdekken die door deze week loopt?
>> Wat heb ik deze week geleerd?
>> Waar ben ik deze week tegenaan gelopen, en hoe zou ik dat anders kunnen doen?
>> Wat is mijn uitdaging voor de komende week?

Op deze manier profiteer je van de vele voordelen van het dagboekschrijven, zonder dat het je heel veel tijd kost. Bovendien is het leerzaam om zo met je persoonlijke ontwikkeling bezig te zijn, en erg leuk!

Houd jij een dagboek bij? Of spreekt het idee van een weekboek je meer aan?

Waarom een dagboek schrijven zo goed voor je is

Ik kan me geen leven voorstellen zonder mijn dagboek. Ik begon mijn eerste echte dagboek in groep 8. En ik zou ik niet zijn als ik niet toen al kantjes lang uitweidde over alles wat ik meemaakte. En wat ik daarvan vond. Dat was al best wel serious business: ik viel op school buiten de boot, mijn beste vriendinnetje zag ik alleen in de schoolvakanties en het leek wel alsof ik van mijn klas de enige was bij wie de puberteit al in alle hevigheid had toegeslagen. En tot overmaat van ramp moesten we ook nog eens op werkweek. In die tijd ervoer ik voor het eerst de heerlijke opluchting als ik iets van me af had geschreven.

Sindsdien heb ik altijd een dagboek bijgehouden, in alle soorten en maten. Ik heb in dure kleine boekjes geschreven en in grote collegeblokken, in geurige dummy’s, in tere schriftjes van de toko die naar Chinees eten roken, in computerbestanden die ik al dan niet uitprintte en in e-mails aan mezelf. Inmiddels heb ik een enorme voorraad egodocumenten. Een live verslag van bijna twintig jaar dagelijks leven. Ik kan mezelf inmiddels dus wel een expert op het gebied van dagboek schrijven noemen, en ik kan het iedereen aanraden. Waarom? Hierom!

1. Je schrijft dingen van je af
Door op te schrijven waar je mee zit, maak je je gedachten concreet, en dat geeft lucht. In plaats van dat er allerlei vage piekergedachten rondspoken in je hoofd, moet je duidelijk maken waar je precies mee worstelt. Dat zorgt al meteen voor meer rust en afstand. Je hoeft niet eens tot een oplossing te komen, al gebeurt dat bij mij vaak vanzelf wel. Maar alleen al het opschrijven lucht op. Tried and tested, en het is echt zo.

2. Je leert jezelf beter kennen
Door het bijhouden van een dagboek ga je al snel patronen bij jezelf ontdekken. Je bladert terug en denkt: hé, twee maanden geleden worstelde ik eigenlijk met hetzelfde probleem. Hoe heb ik dat toen opgelost? Of: waar kan het aan liggen dat ik dit nu weer tegenkom? Het kan confronterend zijn om te ontdekken dat het steeds dezelfde angsten zijn die aan je dagelijkse zorgen ten grondslag liggen, of dat je in wezen steeds dezelfde fout maakt. Maar hiermee heb je wel bijzonder waardevolle informatie in handen, waarmee je aan je persoonlijke groei kunt werken.

3. Je doet de toekomstige jij een groot plezier
Er is niets leuker en leerzamer dan het doorlezen van oude dagboeken van jaren geleden. Ik heb dit laatst nog een hele dag zitten doen, en was even helemaal terug in het verleden. Ik ontdekte hoe mijn geheugen was gaan verschillen van hoe ik dingen daadwerkelijk had beleefd (reality check, altijd goed!) en besefte hoeveel ik in die paar jaar had geleerd. Nuttig, leuk en bovendien bijzonder: voor mijn gevoel had ik echt een dagje door de tijd gereisd. Sindsdien besef ik dat ik mijn dagboek van nu ooit op dezelfde manier zal lezen, en doe ik alvast mijn best om de toekomstige Eline van interessante informatie te voorzien.

Begrijp me niet verkeerd, ik vind heus niet dat iedereen elke dag een hele lap tekst zou moeten produceren. Alsjeblieft niet zeg, ik moet daar zelf ook niet aan denken. Ik heb periodes dat ik dagelijks schrijf, maar momenteel schrijf ik een paar keer per week. Het gaat erom dat je een frequentie en hoeveelheid tekst vindt waar jij je goed bij voelt. Is dat één keer per maand, of zelfs maar één keer per jaar? Ook prima. Het is altijd nuttig. Al voelt dat niet altijd zo.

Maar vroeg of laat zul je je eigen schrijfsel teruglezen, en ik kan je alvast garanderen dat je minimaal één kleine verrassende ontdekking over jezelf zult doen. En die ene kleine ontdekking, dat ene kleine momentje dat je denkt: ‘hé!’… dat maakt het in mijn ogen al de moeite waard.

20150122_dagboek