Zin in schrijven!

Het is even stil geweest op mijn blog: ik was lekker op vakantie. Er zijn weinig dingen die ik zo fijn vind als het vertrekken naar een warm buitenland. Nieuwe plekken, nieuwe indrukken, maar ook: nieuwe inzichten. Ieder jaar wacht ik nieuwsgierig af wat er zal opborrelen, en ik ben eigenlijk nog nooit teleurgesteld. Mijn vakantie-inzichten zijn altijd spot-on.

Dit jaar ging ik in twijfelstemming op reis. Soms weet ik niet of romans schrijven nog wel mijn grote ambitie zou moeten zijn. Dan vraag ik me af waarom ik van alle dingen die ik zou kunnen willen doen in het leven, nou net dat ene ambieer waar bijna geen geld mee te verdienen valt en waarbij de kans op echt succes bij het grote publiek zeer klein is.

Kort voor we weggingen, hoorde ik dat Dubbelspel niet meer op voorraad is bij het Centraal Boekhuis. Verramsjt, begreep ik van de uitgeverij toen ik navraag deed. Het hoort erbij, zo gaat dat wel vaker na een paar jaar. Maar ik baalde er natuurlijk wel van. Het voelde als een einde. Ik had van tevoren niet gedacht dat het publiceren van een boek gepaard zou gaan met zulke sterke gevoelens van onzekerheid en kwetsbaarheid. En ik zag er tegenop om dat allemaal weer aan te gaan met een nieuw boek. Kon ik me niet beter helemaal focussen op mijn bedrijfje als freelance tekstschrijver? Dat brengt tenminste echt wat op.

Maar toen lag ik in onze hotelkamer op Gran Canaria te luisteren naar het ruisen van de golven, en er kwam een idee voor een verhaal bij me op. En een idee om mijn verhaal over het bruidsatelier interessanter en gelaagder te maken. Wanneer ik op de promenade voor ons hotel naar de voorbijgangers zat te kijken, begon mijn brein automatisch allerlei ideeën te spuien over hun mogelijke levens. En toen ik in onze huurauto naar de andere kant van het eiland reed, met de Canarische radio aan, begon ik spontaan te fantaseren dat ik iemand anders was, iemand die hier woonde.

Ik merkte dat ik vanzelf zin kreeg om een verhaal te gaan schrijven. Kort, lang, als aanvulling op wat ik al had: dat maakte me niet eens zoveel uit. Ik wilde gewoon weer lekker schrijven, wat dan ook! Ideeën en schrijfzin maken deel uit van mijn persoonlijkheid. Al het andere vind ik leuk om te doen, maar verhalen schrijven is wie ik ben. Mijn roeping, als je het zo wilt noemen.

Ik las laatst ergens de simpele waarheid dat elk beroep een bepaalde hoeveelheid shit met zich meebrengt. Alleen als je het werk zo leuk vindt dat je bereid bent de shit op de koop toe te nemen, is het echt iets voor jou. En ik denk dat het zo werkt met mij en schrijven. Er kleven een hoop nadelen aan het beroep van schrijver, maar toch blijf ik verlangen naar schrijven en boeken maken. Tegen alles in. Ook al gaat het langzaam en is het steeds weer lastiger dan ik van tevoren had gedacht, het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Het verlangen blijft. Ik ben nou eenmaal een schrijver.

20160613_vakantieinzicht

Successen vieren en vooruitkijken met een TADA-lijst

Gisteren zat ik de hele dag in een oud aardappelpakhuis in Amsterdam met een groepje zelfstandig ondernemers. We hebben elkaar vorig jaar leren kennen tijdens een bijzonder geslaagde dag voor startende ondernemers, georganiseerd door een aantal mensen van het Viva-forum. Tijdens die eerste bijeenkomst werd bij ons het vlammetje aangewakkerd om echt voor onszelf te beginnen. Nu was het tijd om terug te kijken en te vieren wat er in het afgelopen jaar was bereikt. Dat deden we met een TADA-lijst.

Ik geef toe: ik moest van tevoren even opzoeken wat een TADA-lijst precies voorstelde. Was het soms één of andere afkorting? Nee, het bleek veel simpeler: TADA staat simpelweg voor het woordje ‘tadaaa!’. Als in: kijk eens wat ik allemaal voor elkaar heb gebokst dit jaar!

Een TADA-lijst bevat al je successen, dingen waar je trots op bent, dingen die je hebt overwonnen. Het spreekt voor zich dat het een erg leuke lijst is om te maken, zeker als je in een ruim atelier bevindt waar je je een enorm wit vel krijgt om je successen naar hartenlust op neer te kalken. Een groot papier pakken is handig, want een TADA-lijst heeft de fijne eigenschap dat-ie vaak langer wordt dan je van tevoren denkt. Als je eenmaal bezig bent, bedenk je gemakkelijk nieuwe dingen om trots op te zijn.

Toen we allemaal onze overwinningen aan de rest van de groep gepresenteerd hadden, was het tijd om het vel om te draaien en nog een TADA-lijst te maken. Maar nu één voor de toekomst, met dingen die we over een jaar op ons lijstje willen kunnen zetten. Groot denken en dromen is hierbij natuurlijk toegestaan!

Vervolgens liepen we langs de lijsten van de andere deelnemers, gewapend met post-its waarop je kon schrijven waar je een ander mee zou kunnen helpen. Op die manier ontstonden er allerlei leuke dwarsverbanden en ideeën. Daar gaan jullie binnenkort nog wel iets van merken, hier op mijn blog. Maar ik zeg nog even lekker niks!

20160521_tadalijst

Ik kan het iedereen aanraden: pak gewoon eens een moment om deze lijstjes te maken. Dat kan in je eentje, of samen met anderen. Het geeft enorm veel voldoening en zelfvertrouwen om je successen te vieren. En als je het samen doet met anderen, is het ook nog eens heel erg gezellig.

Het terugkijken kwam voor mij op een mooi moment. Een jaar geleden besloot ik tijdens mijn vakantie om echt stappen te gaan zetten richting een eigen bedrijfje. En morgen ga ik weer op vakantie. Het was mooi om op een rijtje te zetten wat er tussen die twee vakanties allemaal is gebeurd. Dat was heel wat!

Na het terugkijken is het de komende weken even tijd om bij te tanken. Het zal dus even stil zijn hier op mijn blog, terwijl ik heerlijk in het zonnetje zit op Gran Canaria. Tot over twee weken!

Geld verdienen met schrijven: mijn verhaal tot nu toe

Een boek schrijven is het leukste wat er is, maar het is een bekend gegeven dat je geen schrijver moet willen worden omdat het zo goed verdient. De kans dat je boek een bestseller wordt is klein, en veruit de meeste romanschrijvers hebben er een baan en/of losse klussen naast om te kunnen eten. Ik heb tegenwoordig allebei. En wat blijkt: een boek schrijven is leuk, maar geld verdienen als ZZP’end tekstschrijver ook!

Achteraf weet ik niet precies wat me nou zo lang heeft doen twijfelen om het officieel te maken en me bij de Kamer van Koophandel in te schrijven als zelfstandige. Er was een stapel mindmaps voor nodig, veel tijd, en een inspirerende netwerkdag met beginnende ondernemers die ik via het Viva-forum leerde kennen. Het beste advies was om het gewoon te gaan doen. Klein beginnen, en dan wel verder zien.

Dus dat deed ik. Ik volgde een cursus SEO (Search Engine Optimalisation, oftewel: zoekmachine-vriendelijk schrijven) om te zorgen dat mijn kennis op dat gebied up-to-date was. Ik moet zeggen: het is heel handig om iets van SEO te weten, maar uiteindelijk is die cursus vooral goed geweest voor mijn zelfvertrouwen. De goede feedback op mijn artikelen gaf me het gevoel dat ik het echt kon, zakelijk tekstschrijven. Bovendien bleek er een slimme catch te zijn ingebouwd: om mijn certificaat te halen, moest ik een klus binnenhalen als SEO-tekstschrijver.

20160510_kvkHeel gemeen, en heel goed. Want nu moest ik wel. Ik meldde me aan op platforms voor freelancers, en om niet over te komen als een beunhaas meldde ik me ook maar meteen aan bij de Kamer van Koophandel. Daar stond ik dan, met in mijn handen het bewijs, zwart op wit: Eline Stiekema Tekst & Redactie was een feit. De medewerkster die mijn aanvraag had behandeld schudde feestelijk mijn hand en mijn dag kon niet meer stuk.

Ik verbaasde mezelf door binnen twee weken al een opdracht te scoren. Ik kon aan de slag voor The Check Network, een platform met verschillende verzamelwebsites van producten. Ik mocht teksten schrijven voor Bedroomcheck.nl, en een paar maanden later wist ik alles van slaapartikelen. Dekbedhoezen, topmatrassen, elektrische dekens: u roept en ik schrijf er een gezellig stukje over.

Inmiddels zijn we alweer een paar maanden verder en ik ben zeker niet ontevreden over hoe mijn bedrijfje loopt. Zo verzorg ik nu tweewekelijks een blog voor Coos Shop, een Nederlandse webshop met Koreaanse cosmetica. En sinds twee weken ben ik begonnen als tekstschrijver voor Webwijzer.nl. Ik ga een tiental artikelen schrijven waarin ik allerlei computerzaken op een eenvoudige manier uitleg. Mijn eerste artikel ging meteen over één van mijn favoriete programma’s: Spotify!

Ik ben heel blij dat ik de sprong gewaagd heb. Ik ben klein begonnen, maar ik hoop natuurlijk langzaam te kunnen groeien. Als het blijft gaan zoals nu, ben ik dik tevreden!

Binnenkort: tips voor als jij ook geld wilt verdienen met je schrijfwerk.

Mijn onbekende lievelingsboeken

Er staan boeken in mijn kast die inmiddels al bijna mijn halve leven mee gaan. Die ik grinnikend op de bank heb gelezen en herlezen, die me hebben doen huiveren of een klein traantje hebben laten wegpinken. Er zijn een aantal boeken die een belangrijke rol in mijn leven hebben gespeeld, en die desondanks bijna niemand kent. Omdat ze al wat ouder zijn of omdat ze nooit een hype zijn geworden. Zonde! Vandaag zet ik een aantal van deze onbekende pareltjes in het zonnetje.

Julie Taylor – Welterusten, Franco!
Ik was dol op dit boek toen ik een jaar of zestien was, en nog steeds. Het is een vrolijke chicklit met een serieuze ondertoon: in wezen gaat dit verhaal over houden van jezelf in plaats van al je verlangens te projecten op emotioneel onbereikbare jongens. Hoofdpersoon is de negentienjarige modestudente Abbie, een humoristische meid vol zelfspot, met wie je zo bevriend zou kunnen raken. Abbie heeft de neiging verliefd te worden op jongens die drank & drugs nodig hebben om de dag door te komen. Net als ze besloten heeft daarmee op te houden en een nuchter vriendje te zoeken, wordt ze halsoverkop verliefd op de knappe Franco. En ja, die past perfect in haar rijtje van zuiplappen, maar Abbie vindt het moeilijk om dit onder ogen te zien en probeert Franco toch voor zich te winnen.
Kiezen voor jezelf en je eigen geluk is een belangrijk thema in dit boek, en ondanks het hoge chicklitgehalte is het verhaal origineel uitgewerkt en heeft het een onconventioneel einde. Ook leuk is dat het in de modewereld speelt en dus bol staat van de gekke outfits. Inmiddels is Welterusten, Franco! ook een zeer vermakelijk tijdsbeeld van de jaren negentig, oftewel: daten in tijden van antwoordapparaten.

SAMSUNG DIGITAL CAMERA

Will Ferguson – Geluk®
Voor dit boek ben ik lange tijd een ambassadeur geweest. Ik leende het ongevraagd uit aan mensen en smeekte ze bijna het te lezen om de simpele reden dat ze zichzelf anders een hilarische leeservaring zouden ontzeggen. Nog steeds geldt Geluk® als één van mijn eeuwige lievelingsboeken. Het speelt zich af in de uitgeverswereld, waar de bedroevend onsuccesvolle redacteur Edwin uit pure wanhoop een vuistdik manuscript van een zekere Tupac Soiree contracteert, over hoe je gelukkig kunt worden. Het blijkt het ultieme zelfhulpboek te zijn dat alle andere boeken overbodig maakt. Het boek slaat verbijsterend goed aan en dat niet alleen: het laat in een rap tempo de hele Westerse cultuur instorten. Mensen houden op slag op met consumeren en zijn alleen nog maar verschrikkelijk gelukkig. Dit wordt Edwin echter niet door iedereen in dank afgenomen…
Dit boek is niet alleen grappig, het werpt ook een scherpe blik op onze manier van leven, die volledig is gebouwd op consumeren. Will Ferguson schetst een griezelig what if-scenario over wat er zou gebeuren als we daar op slag mee zouden ophouden.

SAMSUNG DIGITAL CAMERA

Lucinda Rosenfeld – Waarom ze viel op…
Dit is zo’n idee waarvan ik altijd heb gewild dat ik het zelf zou hebben bedacht (en wie weet geef ik er nog weleens een eigen draai aan!). Het boek is een chronologische opsomming van alle jongens en mannen op wie hoofdpersoon Phoebe verliefd is geweest. En, veel interessanter natuurlijk: waarom. Phoebe is geen typisch likeable personage en valt soms op jongens om de verkeerde redenen, maar goed, wie niet? Juist het feit dat Phoebe regelmatig onverstandige keuzes maakt, zorgt ervoor dat haar verhaal authentiek en herkenbaar is. Als lezer volg je haar vanaf de basisschool (groep zeven), door de middelbare school, op de universiteit en daarna als jonge werkende vrouw. In die jaren passeren natuurlijk heel wat leuke en minder leuke heerschappen de revue.
Ook dit boek is inmiddels een mooi tijdsbeeld van Amerika in de jaren tachtig en negentig. Het heeft de thematiek van een chicklit, maar niet de lichtvoetigheid. Perfect als je in de stemming bent voor een wat serieuzer boek met hier en daar flink wat zwarte humor.

SAMSUNG DIGITAL CAMERA

Maak eens een fuck-it list in plaats van een bucket list

Die bucket list, die kennen we nou zo langzamerhand wel. Ik schreef al eerder een blog over het gevaar van zo’n lijstje, vooral wanneer je er doelen op zet die je never nooit gaat behalen. In het kader van versimpelen ben ik momenteel veel meer geïnteresseerd in de fuck-it list: een lijstje van wat ik allemaal NIET meer moet van mezelf. Heerlijk verfrissend!

20160414_fuckit

Benieuwd wat er allemaal op mijn fuck-it list staat? Hier komen een aantal punten.

  • Altijd maar zo gezond mogelijk eten met zo min mogelijk suiker. Kansloos. Ik ben gewoon dol op griekse yoghurt met cruesli als ontbijt. En op chocola. En op ontbijtkoek met boter. Zo lang ik niet de hele dag van suikerdip naar suikerdip stuiter, vind ik het prima.
  • Altijd vegetarisch eten. Tegenwoordig omarm ik het flexitarisme (is dat een woord?) en geniet ik zo nu en dan van een kleine portie biologisch vlees.
  • Ooit nog eens leren pianospelen. Ik vind het prachtig dat anderen het kunnen, en ik ben blij dat ik wat akkoorden kan spelen. Maar het idee dat ik ooit nog eens verder kom dan dat, heb ik opgegeven. Tenzij ik samen met de eerste rimpels ook een royale portie geduld meegeleverd krijg.
  • Consequent zijn. Ik bedenk iets, ben enthousiast en schrijf er een blog over. En vervolgens heb ik het gevoel dat ik me eraan moet houden, omdat ik het nou eenmaal op mijn blog gezet heb. Maar wat ik wil – of niet wil – is veranderlijk. Zo kijk ik sinds een paar weken bijvoorbeeld gewoon weer naar Netflix, mijn blogje over het stoppen met series kijken ten spijt.
  • Elke dag vroeg opstaan. Ook zoiets. Ik vind het nog steeds heerlijk om de dag vroeg te beginnen als ik moet werken, maar als ik de hele dag vrij ben vind ik het veel gezelliger om tegelijk met Berend op te staan.
  • Bloggen als ik nul inspiratie heb. Soms heb ik de wereld gewoon even niets te zeggen. Sommige dingen moet je niet meteen delen, die moeten even rijpen. Ik lees momenteel veel bloggers die even in een blogdip zitten. Zullen we afspreken dat dat af en toe gewoon mag, en dat we alleen schrijven als we daar zelf zin in hebben?

Zin om ook vaker fuck it te zeggen? Dan kan ik je de gelijknamige boeken van John Parkin aanraden. Maar je kunt natuurlijk ook fuck it zeggen tegen het lezen van nog meer boeken en gewoon meteen beginnen met het maken van jouw fuck-it list. Ik ben heel benieuwd wat er op komt te staan!

1 2 3 4 5 6 39